Tagarchief: brein

(On)bewust

Onbewust 1

Je kent ze toch ook wel? Mensen die zich vreselijk bewust van alles zijn. Ze leven heel bewust. Kiezen bewust bij een bewuste boer bewust eten. Dat nemen ze mee op hun bewust gekozen voertuig naar hun bewust gekozen woning, ingericht met bewust speelgoed en bewust design. Ze lopen bewust hard, eten een broodje bewust en volgen een cursus Bewust Beter Besturen. In het weekend kleden ze zich bewust om naar de Leef Bewust Fair te gaan waar ze bewuste ideeën uitwisselen met andere bewuste lieden. De kraam van Bewust Sterven trekt zelfs bezoekers. Prima. Zelf weten.

Enerzijds word ik er soms een beetje moe van. Waarom vier criteria hanteren bij de aanschaf van een doosje eieren? Waar blijft de spontaniteit? Het joie de vivre! Anderzijds geeft het me soms een soort van schuldgevoel. Of eigenlijk voel ik me schuldig omdat ik me vaak niet eens schuldig voel. Volg je het nog? Nu lijkt het net alsof ik maar wat aanrommel. Zonder ergens over na te denken. Bij stil te staan. Zonder voor- en nadelen te laten passeren. Of ik totaal onbezonnen te werk ga en me nergens van bewust ben. Richting bewusteloos zeg maar. Zo erg is het nu ook weer niet. Niet altijd.

Hoe ik hierop kom? In een opruimbui (ja, ze komen ook bij mij voor) stuitte ik op een pakket oude documenten. En besloot ‘even’ te kijken. Eén schriftuur fascineerde mij in het bijzonder: een beroepskeuzetest uit de vorige eeuw. Door mij ingevuld destijds. De uitslag met de volgende strekking werd daarna naar mijn ouders gestuurd.

Uw dochter zal het best op haar plek zijn in een carrièremix van:

  • Kinderen verzorgen
  • Etalages inrichten
  • Toneelstukken regisseren
  • Verhalen schrijven

 

Deze uitslag werd toen uiteraard niet met de betrokkene besproken… nergens voor nodig. Leraren werden nog met respect en ontzag behandeld. Toetsen hadden toen nog gelijk. En wat denk je? Hoe wonderlijk werken de bewuste en onderbewuste delen van ons brein? Na al die jaren blijkt dat ik onbewust geworden ben wie ik wilde worden!

Soms komt het van zelf allemaal goed…

Luister es

grote oren

Luister es

Opvallend is de goede samenwerking tussen ons brein en onze zintuigen! Je ogen zien meteen dat iets groen is, je oren herkennen een harp, je neus ruikt oliebollen,  je handen voelen of iets zacht of hard is en je tong proeft iets zouts. Bijna net zo snel geeft je brein er een mening bij. Wat een smerige kleur groen! Nog wat harplessen zou geen kwaad kunnen! Wat een vatte hap die oliebollen! Wat een stugge stof is dit! Hier mag nog wel wat zout bij zeg!

Soms kan een eigen mening ons in de problemen brengen of op zijn minst danig voor schut zetten. Weet jij wel hoelang diegene naar die speciale kleur groen gezocht heeft en dat het nu eindelijk bij de gordijnen past? Realiseer je dat de harpspeler nog maar zes jaar is. Bedenk dat je ook gewoon van oliebollen kunt genieten. Dat er voor een broek een andere stof gebruikt wordt dan voor een knuffel. En besef dat zoutarm eten wellicht iets te maken heeft met bloeddrukhoogten. Die eigen mening zouden we soms beter even kunnen opschorten door eerst met zekere aandacht te luisteren…

DSCN2448

Kijk nu eens hier naar. Je denkt nu meteen ‘O o, ze heeft weer geprobeerd te bakken…!’ Ik zou hier kunnen beamen dat ik het kordate maar wellicht wat overmoedige plan had opgevat soesjes te bakken. Deze zouden dan boven op een taart prijken als zijnde kerstballetjes. Creatief toch? Dat die soesjes  in de oven besluiten lekker dicht tegen elkaar aan te gaan liggen en zo één grote platte soes te worden kan ik natuurlijk ook niet helpen…

Daarom, luister eerst naar me. Dit baksel is precies zoals ik het bedoeld heb!  De ronde, vierkante en/of gestapelde taarten zijn mij iets te gewoontjes. Met een winterse kersttaart moet je uitpakken! Groots en meeslepend denken! Pronken en pochen! Snoeven en schitteren! Over de top en terug! Daarom heb ik dit skilandschap gemaakt. Zorgvuldig uitgedacht. Ik spuit het helemaal sneeuwwit en maak er met fondant/marsepein allerlei wintersportertjes op die slalommen tussen kersboompjes, glühweinstalletjes, engelenkoortjes, worstenbroodkraampjes, peperkoekdanseresjes, sneeuwpopjes en zuurstoklantaarnpaaltjes. Om niet te opschepperig over te komen laat ik de skilift en de schaatsvijver dit jaar achterwege.

Als het goed is heb je je eerste mening over de foto vliegensvlug bijgesteld en dat komt doordat je eerst heel fijn naar me geluisterd hebt. Kleine moeite toch? Daarom wens ik iedereen:

Fijne Kerstdagen met grote oren!!!