Tagarchief: blikgooien

Verhalenslang 4/25

(De eerste zin van dit verhaal is de laatste van het vorige verhaal. De verhalen hebben niets met elkaar te maken.)

Het lege blikje rolt in het gras. En de bal rolt helemaal door tot het slootje! Nog even en de hele stellage klapt om. Nou ja, dat is niet zo verwonderlijk gezien de gammele staat waarin het in de haast geleende campingtafeltje verkeert. Ik spreek met mezelf af dat dit toch echt de allerlaatste keer is dat ik me laat overhalen mee te helpen! Die stomme schoolfeestdag elk jaar!

Vorig jaar had ik me precies hetzelfde voorgenomen. Dit gevoel van onbehagen begon al nadat ik ’s morgens met een troepje kinderen door de dierentuin scheurde. De meisjes waren nog wel gecharmeerd van zachte aaibare dieren maar de jongens deden niets anders dan elkaar aftroeven wie het eerst het volgende informatiebordje kon voorlezen. Het viel me toen al op dat jongens niet praten maar uitsluitend schreeuwen. Vervolgens het gezellige eten met elkaar… Nou, nou, wat was het gezellig. De schoolleiding had voor verantwoord belegde broodjes gezorgd en een stukje fruit maar de onderdeurtjes waren niet gediend van gezondheid. Ze jammerden om friet en bekogelden elkaar met de appeltjes. Ik leerde wat een spetterende klap een harde  trap op een limonadepakje geeft. En ook hoelang limonade blijft plakken. Daarna mochten ze los in de speeltuin. Ik droom er nog wel eens van. Van het gegil, het geren, het geklim en geklauter, het gejank en gekrijs, van pleisters op roetzwarte knietjes en troostende aaien over bezwete bolletjes, van het uit elkaar halen van overprikkelde  vechtersbaasjes en het scheiden van scheldende dametjes. Toen op de terugweg bleek dat we te weinig kotszakjes bij ons hadden was bij mij de maat meer dan vol. Dit ging ik nooit meer doen!

Maar toen kwam meester Tim. De nieuwe invalkracht. Met zijn diepdonkere ogen. Ik heb het niet zo op een haarknot bij mannen maar Tim kon het gewoon heel goed hebben. Het stond zo plezierig bij zijn gespierde schouders. Zijn kledingkeuze vond ik eerst ook niet reuze en toch paste het prima bij hem. Ik weet het niet maar hij was gewoon ongelooflijk charmant. Ik wilde er in eerste instantie niet intrappen maar kon opeens geen excuus meer bedenken toen hij me vroeg mee te helpen met de schoolfeestdag. Voelde me bijna vereerd. Er waren immers zat andere moeders waar hij uit kon kiezen. Leukere, slankere, mooiere, sportievere…

Nu begrijp ik het. Die leuke, slanke, mooie en sportieve moeders staan smachtend en kirrend langs de lijn te kijken, vechtend om wat aandacht van Tim. Terwijl ik hier in mijn oude kleding, moe en chagrijnig een tennisbal uit een vieze sloot probeer te vissen. Omdat Tim bedacht had dat blikkie-gooien wel een leuke activiteit voor mij zou zijn. Tim. Met zijn belachelijke knot. Zijn veel te brede schouders. Zijn stomme kleding. En die donkere ogen vertrouw ik voor geen meter. Ik wil naar huis!