Tagarchief: badkamer

Groots

Heerlijk, een hotelovernachting! Daar kan ik zo van genieten. Ik houd van een beetje groots binnenkomen, enkelhoog tapijt, kroonluchters, brede deuren. Glimlachende mensen in een mooi uniform om me heen, die niets liever doen dan het mij naar de zin maken. Alles staat voor me klaar, een mooie grote kamer met een groot bed, aangrenzend een mooi grote badkamer. Als er dan ook nog eens een mogelijkheid is tot uitgebreid ontbijten en ’s avonds heerlijk dineren dan ben ik een intens tevreden mens. Normaal gesproken.

Het ging natuurlijk weer niet normaal deze week. De nieuwe vloer zou gelegd worden deze week. ‘Ze beginnen heel vroeg hoor!’ waarschuwde de vloerenboer tevoren. Oké, dan zouden wij de voorafgaande nacht gaan slapen in een nabij gelegen hotel. Het zal ongetwijfeld weer groots geweest zijn…alleen heb ik daar niets van mee gekregen. Toen we er arriveerden met onze gruisschoenen in het enkeldiep tapijt kreeg ik meteen hoofdpijn van die schitterende kroonluchters. Ik had nog net kracht genoeg om de sleutel te dragen. We sleepten ons naar de toegewezen kamer en weten nog steeds niet wie het licht aangelaten heeft.

Door een snerpende wekker werden we ruw gewekt. Maar gedrild als we zijn  door de afgelopen weken springen we (voorzichtig) uit bed, pakken onze spullen en knauwen als ontbijt op een oude, onder in een rugtas gevonden, krentenbol. Voor we het hotel als een stel dieven in de nacht verlaten breng ik nog snel een bezoek aan de prachtige grote badkamer.

groots

Gloeiende! Rol bijna leeg! Ik kijk verwilderd om me heen, geen reserverol! Maar dan… komen mijn origamikunsten van pas. Ik houd zelfs nog 1 velletje over. Want ik denk natuurlijk niet bij het laatste vel ‘wie na mij komt die redt zich wel’. Maar wat een tegenvaller van zo’n groots hotel, zoveel poeha en niet eens voldoende papier. Als ik wegloop kijk ik nog eens hoofdschuddend om. Wat zie ik daar? Bijna aan het plafond?!!

 

 

Doez’n

DSCN3807

Kijk toch eens wat een prachtige kroonluchter! Op het eerste gezicht zou je denken aan een gezellig restaurantje, eventueel een hotellobby, in elk geval aan een weelderige ontmoetingsplaats. Niets is wat het lijkt. Dit is namelijk het midden van een keuken/badkamerwinkel! Achter de ‘bar’ staat de hele dag een professionele kok te bakken en te koken ‘om het thuisgevoel te creëren’.

Schoorvoetend betraden we voor het eerst deze winkel op zoek naar een nieuwe badkamer. Na vijf minuten wilden we rechtsomkeert maken, dit is geen zaak voor osm. Te laat. Twee verkopers kwamen op ons af. De ene blozend rond en gezellig en andere bleek met afgezakte oogleden en schouders. De Ronde legde uit dat de bleke stagiair ons ging help’n. Oké… Ik zal het hele proces niet herhalen maar het kwam er op neer dat de Bleke echt zijn best deed. Met zijn allereerste klant… Dat de Ronde na elke zin, als een soort echo, met zijn wijsvinger terechtwijzingen aangaf en naar ons verontschuldigend knipoogde. Hetgeen het zelfvertrouwen van de Bleke niet ten goede kwam. Het gestuntel duurde en het duurde.

Na eindeloos rondjes lopen door de uitgestrekte toonzaal, talloze keuzemomenten later, hadden we een bad, een douche, een wastafel, en een toilet uitgekozen. De Bleke wiste het zweet van het voorhoofd en beloofde ons nu te gaan uitrekenen wat een en ander zou gaan kosten. ‘Moet’n die mens’n ook nie een kraan hebb’n denk je?!’. De schouders zakten zo mogelijk nog verder maar hij leidde ons gedwee naar de kranenafdeling.

Het voordeel van deze langdradigheid was dat de kok medelijden met ons had en ons steeds met koffie achterna liep. Dan weer met verse taart erbij, dan weer met vers gebakken, nog warme koekjes. Halverwege werd ons zelfs een kopje versterkende soep aangeboden. Op het moment dat de prijzen werden berekend in een kantoortje mochten wij vrij rondlopen. En net toen we ons gekozen toilet nog eens uittestten op de fluisterzachtheid van het deksel door de klep met alle macht proberen dicht te gooien… kwam de kok weer tevoorschijn ‘Stukje kip?’. Gut wat voelden wij ons thuis!

Uiteindelijk bleek de prijs verbazingwekkend mee te vallen en bedachten we opgelucht dat die hele dag die we daar doorgebracht hadden toch niet voor niets geweest was. De Bleke lieten we snikkend in een hoekje achter terwijl de Ronde ons uitliet met de woorden ‘Ik had in zeuv’n minut’n al in de gat’n wat u had will’n hebb’n voor ‘t doez’n, maar hij moe’t ook  ler’n hè!’. Zeven minuten…

Jarige Job en Jet

tom pouce De overeenkomst tussen koning Willem Alexander en mij? We zijn in het zelfde weekend jarig. En daar stopt het wel zo’n beetje denk ik.

Zo’n 48 jaar geleden wilde ik alleen maar een prinsje voor mijn verjaardag. Hij kwam een dag later maar ik was meteen zijn grootste fan. Verzamelde ansichtkaarten van de baby, de peuter, de kleuter totdat ik mijn eigen leven belangrijker vond. Nu hij zijn verjaardag een dag na de mijne viert voel ik opeens weer die band… Alleen de manier waarop we vieren loopt een ietsepietsie uiteen.

Laten we beginnen met de voorbereiding. Hij mag zelf bedenken en zeggen hoe hij het wil vieren. Hé, ik ook! Maar ja, als ik om Noachs ark goed te kunnen zien een plekje aan het water wil reserveren is de kans groter dat ik in de achterste rand brandnetels eindig. Voor hem regelen allerlei Oranjeverenigingen decoraties, hapjes en drankjes. Ik bak zelf een taart of twee, mix een drankje naar keuze, blaas ballonnen en hang zelf de slingers op. De dag zelf. Hij heeft 1,2 miljoen kinderen aan het ontbijt terwijl ik een croissantje met koffie op bed krijg. Cadeaus moet hij delen met velen of ‘achter de rododendron flikkeren’ terwijl ik ze zelf mag houden en er volop van kan genieten. Wat te dragen. De koning hoeft niet lang na te denken, hijst zich in donkerblauw of donkerder blauw terwijl ik hinkel tussen zomerkleren en het koud hebben of warme kleren die zo somber en daardoor minder feestelijk ogen.

Het is eigenlijk niet meer dan logisch dat die verschillen er zijn en toch denk ik wel eens… Beiden zijn we weer vier jaargetijden ouder. Is voor hem de tijd die hij doorbrengt in de badkamer ook steeds langer? Of is de onverbiddelijke trek naar het zuiden kieskeurig en overkomt het een koning niet.  Is voor een majesteit hydrateren ook een tijdrovende bezigheid, wil je niet al te droog overkomen. Vecht hij ook reeds tegen het meedogenloze verval. Heeft hij ook lichaamsdelen die hij graag vol en dik wil hebben (wimpers en hoofdhaar) maar die schielijk ongevraagd ieler worden. Heeft hij ook plekken die hij graag iets dunner zou willen zien (de rest)? Vinden bij hem ook ongekende opeenhopingen plaats die voorlopig niet van plan zijn te verdwijnen ook. Moet hij ook voortdurend smeren, kleuren, verdoezelen, plamuren en verven?

Wat we zeker weten gemeen hebben is de immer onvoorwaardelijke liefde voor onze drie kinderen, hij voor de zijne en ik voor de mijne. Gelukkig zijn de mijne wel veel beter gekleed…