Tagarchief: AD

Truste….

 

ijsblokje

Vrijdag stond er een opvallend artikel in het AD met daarin 10 tips om slapen in de hitte iets draaglijker te maken. Met onze fantastisch goed geïsoleerde huizen  kwam dit artikel als geroepen. Het leverde bij ons thuis de volgende situatie op:

‘Wat doe jij nou?!!!

‘Tip vijf uit de krant: lakens in de koelkast’.

‘En mijn bier dan?

‘Beter 1 lauw biertje dan een nacht hete lakens, toch?’

Tegen middernacht toog ik met de heerlijk koele lakens naar boven maar …..die gaan niet vanzelf op bed liggen. Na tien minuten was het bed keurig opgemaakt met koele lakens maar had mijn lichaam (wederom) het kookpunt bereikt. Even een snelle lauwe douche (tip 1) en ik schoof met absorberende pyjama (tip 2) tussen de inmiddels afgekoelde lakens… Suf, snuf, wat ruik ik nou toch?

‘Het stinkt hier naar Domino’s!’

‘Ja, schat morgen eten we pizza…’ (shit, vergeten dat er eentje in de ijskast lag, met dubbele salami en ansjovis…)

De nacht in de pizzahut bracht niet echt de nodige ontspanning, vooral niet nadat de ventilator (tip 6) zorgde voor niesbuien mijnerzijds. Tip 8 zou onze hersengolven veranderen door iets kouds te visualiseren. Nachtmerries van wilde ijsberen en doorzakken in wakken leverden echter een heel ander reactie op. Veel te vroeg naar onze zin staan we maar op.

‘Goed artikel hoor! Prima ideeën!’ (luister naar het druipend sarcasme…)

‘Vandaag doen we alleen tip 10 oké?’

‘We gaan helemaal niet meer naar bed???’

‘Nee, acceptatie….het wordt vanzelf weer winter!’ (hoor het optimisme!)

Ieder z’n dag

Zaterdag 8 maart is het Internationale Vrouwendag. Het AD meldde afgelopen week dat op die dag ‘de gelijkheid van vrouwen en mannen gevierd wordt’. Ik dacht meteen; wat raar dat het dan Vrouwendag heet…als we toch gelijk zijn? Maar de nadruk wordt die dag extra op vrouwen gelegd. ‘Vrouwen moeten meer power krijgen en zich bewust worden van hun mogelijkheden’ stond er geschreven. En daar zit iets in. Hoe kan het anders dat in de meeste huishoudens de vrouw kookt terwijl de meeste chef-koks mannen zijn? Hoe is het mogelijk dat vrouwen doorgaans beter zijn in organiseren toch zo slecht vertegenwoordigd zijn in de politiek? Dat het onderwijzend personeel voornamelijk vrouwelijk is en dat er in de bouw meer mannen werkzaam zijn? En het is natuurlijk ronduit belachelijk dat vrouwen minder betaald worden voor dezelfde functie.

Maar…op het gevaar af voortaan voor ongeëmancipeerd type uitgemaakt te worden, wil ik wel bekennen niet altijd de Powervrouw te willen zijn. Ik vind het juist heerlijk als een man de deur voor me openhoudt of de zware boodschappen draagt. Bovendien zie ik in de loop der jaren best wel gedragsveranderingen bij de mannen. Neem nu bijvoorbeeld de bouwmarkt. Ik kom daar graag om voorbereidend werk te verrichten; kleuren uitzoeken, materiaalmogelijkheden ontdekken, houtkrullen ruiken, enz. Stelde ik daar zo’n tien jaar geleden nog een vraag, werd ik bevreemd aangekeken en geringschattend ‘mevrouwtje’ genoemd!!! Alsof ze tegen een man ooit zouden zeggen ‘Nou mannetje, kom nog maar eens terug met uw vrouw’.

De Zoetermeerse Bouwhof heeft het helemaal goed begrepen. Ze verkopen er ook interieurspulletjes en hebben een fijn restaurant(je) met een nog fijnere kinderspeelhoek. Zij beseffen dat vrouwen  sneller beslissen, daardoor tijd over hebben voor koffie, terwijl mannen dan ‘nog even schroefjes gaan kijken’. Vanachter mijn cappuccino, zonder power maar zeer zeker bewust van mijn mogelijkheden, zie ik ze slenteren,  geconcentreerd  zware apparaten in de hand voelend, uitgebreid de beschrijving op een nieuwe soort verf lezend, alle hordeuren open en dicht laten gaan, op alle wastafels kloppen op zoek naar…? of klikken met het laminaat. Zij laden gretig hun kar vol met platen hout en een vastomlijnd plan in hun hoofd vandaag die nieuwe kast te gaan bouwen. Even later zie ik ze bij de auto staan passen en meten. Moet die kast echt zo groot worden?

Het doet me opeens aan iets denken: aan ‘nog even schoenen kijken’, aan het eindeloos passen van  kledingstukken, aan het uitproberen van alle parfummetjes, aan het lezen van de gebruiksaanwijzing van nieuwe haarverf, alle ritsen van alle tassen open en dicht laten gaan, aan gretig de kar vol laden en vooral aan meer kopen dan in eerste instantie de bedoeling was. Je kunt je afvragen: wie lijkt er nou op wie? Maar dat we (soms, een beetje) op elkaar lijken is een feit. Wanneer is het eigenlijk Mannendag?!

vrouwendag

Goed speelgoed

Vorige week stond in het AD een verontwaardigd artikel over de speelgoedgidsen die de laatste tijd uitnodigend in de brievenbus glijden. In die gidsen zou de na veertig jaar verworven emancipatie van de vrouw in klap overboord zijn gezet door afbeeldingen van roze strijkplankjes met uitsluitend meisjes er achter. Persoonlijk voel ik mij als vrouw dusdanig geëmancipeerd dat ik me daar niet druk over maak…

Andere zaken vielen mij wel op. Afgezien van het feit dat de boekjes dit jaar verstoken zijn gebleven van pietenplaatjes, sinthints en schoensuggesties verbaasde ik mij vooral over sommige omschrijvingen van bepaalde artikelen. Ooit heb ik meegemaakt dat er op een peuterschooltje een specialist van een van de speelgoedketens een ouderavond met een bezoek vereren. Hij legde omstandig maar enthousiast de nadruk op educatief en verantwoord speelgoed. Je mag er van uitgaan dat zo iemand er verstand van heeft. Maar bladerend door de gidsen ben ik bang dat de beste man allang ontslagen is of wegbezuinigd.

rekenmachine blingblingEen paar voorbeelden. Een ‘ijsjesmachine’ lijkt me leuk maar de vermelde (dus verantwoorde?) leeftijd van de kinderen waarvoor dit geschikt/bedoeld is is drie jaar. Er staat een ‘badzitje met activiteitenpanel’ in een van de gidsen en denk meteen ‘wat een verplichtingen in dat badje’. Bij het ‘toilettrainingspotje met leuke geluiden om je kind te motiveren’ vraag je je toch meteen af ‘wat zijn dat voor geluiden?’. Een ’24-delige horlogeset in giftbox’ met de suggestie voor kinderen vanaf 6 jaar. Een ‘rekenmachine bling-bling’ , een echte rekenmachine volgeplakt met plastic strassteentjes, voor kinderen vanaf 3 jaar. Wonderlijk niet waar?

Maar o wat heerlijk, er is nog gewoon Ganzenbord te koop, Mens-erger-je-niet, Mini-loco, Lego, Playmobile en Hamertje tik! Hiermee wil ik niet zeggen dat alle oude spelletjes beter zijn want er worden heel veel nieuwe, leuke en verantwoorde spellen op de markt gebracht. En niet alles hoeft altijd verantwoord te zijn; het meest originele dat ik heb kunnen ontdekken zijn ‘geurstiften die ruiken naar chocola en pepernoot’! Lijkt me heerlijk!