Tagarchief: academie

Terug naar school

sabreren

Natuurlijk ben je nooit te oud om te leren. Maar terug naar de schoolbankjes, huiswerk, vervelende leerkrachten, agenda’s, roosters, examens, moeten-moeten-moeten, is een heel ander verhaal. Toch zag ik op tv een opleiding die me best wel aantrekkelijk lijkt om te gaan volgen; ik bedoel de multimiljonairsacademie!  Je leert daar, volgens het filmpje,  sabreren! Dan leer je met een zwaard de champagne te ontkurken. En het maakt geen zier uit of je eerst acht flessen aan diggels mept. Je leert er kaviaar eten. Maar ook dat je het niet moet uitspugen als je het niet lust. En je leert daar hoe je een rondje moet geven. Dit is vooral voor Hollanders een extra zware opdracht. Gewoon opstaan en dan achteloos zeggen ‘Ik betaal!’.

Ik stel mij zo voor dat je op die academie verschillende modules kunt volgen en die per stuk kan afronden met een examentje voor de vorm. Je zult toch moeten leren hoe je een helikopter besturen moet om  vervolgens precies op het kruisje op je platte dak van een van je bijgebouwen te landen. Je zult moeten leren een 21 meter lang jacht in de haven van Monaco netjes in te parkeren. Je zult het woord ‘penthouse’ in diverse talen moeten kunnen uitspreken. Je moet weten hoe je die gouden kranen moet poetsen, mag dit met een allesreiniger?

O nee, hier heb je natuurlijk personeel voor. Maar zeg ik dan gebiedend ‘Poets!’ of stel ik me autoritair op en wijs priemend ‘Vergeet je de kranen niet?!’ of verval ik snel in mijn oude patroon en roep ‘Als jij me zegt waar de doekjes liggen doe ik die kraan zelf ff wel!’. Personeelszaken lijkt me een hoofdvak op de academie. Een must want hoe stuur ik de chauffeur, de butler, de kok, de tuinman, de poolguy (zo’n mooi woord) op gepaste wijze aan. Het roept wel meteen de vraag op: wat doen rijke vrouwen eigenlijk als ze overal personeel voor hebben?

Lekker naar de wellness; heerlijk maar op den duur zijn is je vel gerimpeld van het warme water en ben je dat gefrummel aan je lijf toch meer dan zat? Shoppen dan; je kunt nu naar de miljonairfair maar het leukste van shoppen is toch juist het koopjes scoren? Gezellig high tea-en met vriendinnen; totdat je denkt ‘Alweer…?’. Je kunt je opgeven voor een reisje naar Mars en dan blijkt dat daar niemand woont. Zit je daar met al je geld, in je eentje, naar een stoffige rode bende te kijken.

Nu ik er nog eens over nadenk…zie ik toch maar af van die academie. Ik moet steeds aan boerin Bertie denken. Multimiljonair en nog steeds op zoek naar die ene, om mee te delen. Niet het geld maar gezelligheid, liefde, het leven. Het leven; nog steeds de beste leerschool. Het blijft echter wel een kwestie van opletten natuurlijk!