Op straat (11)

(Deze categorie zet ik nog even voort in het nieuwe jaar, want er ligt nog genoeg… ;-))

Dit vond ik…

…en dit ging er aan vooraf.

Het is altijd al een eigenwijs kind geweest. Of beter gezegd: eigengereid. Altijd zo zelfstandig haar eigen mening verkondigen en standvastig haar eigen weg gaan.

Toen ze geboren werd was dat precies op de uitgerekende dag, niet eerder of later maar precies volgens afspraak. Toen ze een broertje kreeg deed ze precies wat er van haar verlangd werd. Gaf flesjes en luiers aan en nam genoegen met de tweede plaats. Het leek of het erger werd toen ze naar school ging. Al snel werd haar wereld wijder en wijder door de boeken die ze verslond. Alsof ze daarin een moeilijk te stillen invulling vond. Ze zeurde nooit om aandacht, snoep of cadeautjes. Ze ging naar de bibliotheek en haalde boek na boek. Voor haar verjaardag kon je haar geen groter plezier doen dan een paar schriften en pennen. Hiermee legde ze haar zelf verzonnen verhalen vast. Wel gaf ze van te voren precies aan welke schriften ze wilde en precies welke pennen. Kreeg ze toch iets anders dan ging ze het zelf ruilen in de winkel. Ze wist wat ze wilde. Toen haar ouders gingen scheiden keek ze er niet van op. Ze had er al over gelezen en wist dat dit kon gebeuren. Haar vader kocht een ander huis en ze mocht haar nieuwe kamer zelf inrichten. Ze wist precies wat ze wilde ook al was hij het niet helemaal eens met de kleuren.

En nu is ze bijna jarig. De gewilde schriften en pennen heeft ze doorgegeven aan haar ouders en ook een zevendelige boekenserie. In de bibliotheek ontbrak er steeds een deel en ze wil ze zo graag alle zeven achter elkaar lezen. Het enige probleem dit jaar wordt het feestje… Meestal geeft ze precies aan wat ze wil gaan doen en met wie en geven haar ouders haar zonder pardon haar zin. Maar dit jaar gaat het anders. Het is de eerste keer dat ze bij Papa jarig is. Hij heeft al suggesties genoeg gedaan: hamburgers bakken bij een fastfoodrestaurant, een voorstelling in een theater bezoeken, een cupcake workshop, een pyjamaparty met make-updingen, maar bij elk voorstel schudt ze haar hoofd. Haar vader zucht: ‘Wat wil je dan?’ ‘Weet je echt niet wat ik het allerliefste wil? Dan regel ik het zelf wel!’ zegt ze. Hij haalt zijn schouders op. ’s Avonds belt hij voor de zekerheid zijn ex-vrouw, maar van haar wordt hij ook niet veel wijzer.

Als alle vriendinnen er zijn, de cadeautjes uitgepakt zijn en de roze taart verslonden is, gaat ze op een stoel staan. ‘Ik heb een leuke verrassing: we gaan een speurtocht doen!’ Haar vader krabbelt zich eens achter de oren en denkt: ‘O ja, DAT zei ze vorig jaar ….’

6 gedachten over “Op straat (11)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s