Ode aan Emma (3)

Ik knipper even met mijn ogen en je bent 3! Hieperdepiep hoe kan dat toch zo snel!

Tijd voor een feestje? Het leven met jou is alle dagen een feestje! Ik lach me regelmatig slap om je, je bent grappig, vindingrijk, nog steeds heerlijk nieuwsgierig en je eigen mening ontwikkelt zich met de dag, evenals je taalgebruik.

  • We zijn niet de tas vergeten maar de boodschappentas…
  • Ik ben niet moe, alleen een beetje slaperig…
  • Ik ben niet gevallen maar gestruikelen…
  • Tja, dàt weet ik dus niet…
  • Nou ja zeg!
  • Dat is niet grappig Oma!

Soms zit je er nog wat naast qua woordenschat. Je moeder vraagt aan mij, wijzend naar de theepot: ‘Nog een bakkie?’ Jij rent naar de keuken en haalt een plastic bakje en vraagt allerliefst: ‘Ook een bakkie pepernoten Oma?’ Snoepen, daar ben je dol op. Al snel weet je in de winkel waar de donuts liggen… En als ik vraag wat je voor je verjaardag wilt krijgen roep je zonder twijfel: ‘Chocola!’ Kind naar mijn hart…

We verstoppen ons samen onder een veel te warme deken voor een monster. Als ik uit enthousiasme bange piepgeluidjes maak, klop je met jouw handje geruststellend op mijn arm met de woorden: ‘Stil maar, je hoeft niet bang te zijn, ik ben bij je’ Ik had toch een traantje…

Ons jaarlijks theaterbezoekje gaat dit jaar naar Doornroosje. Ademloos kijk je naar het spektakel, het kasteel, de feeën, de mooie jurken en naar Doornroosje die ging trouwen…met de postbode…bijna goed! 😉 Sprookjes, je weet nooit of ze bestaan. Voor de zekerheid wordt de kikker onderweg geaaid. Kind naar mijn hart.

Je bent aan het verven aan de tafel. ‘Wil jij ook, Oma?’ vraag je. Ik knik en steek mijn hand uit naar de kwast. ‘Kijk Oma, je moet eerst dippen en dan afvegen en dan krijg je geen druppel op je werkje’ Dan pas krijg ik de kwast. Je houdt me nauwlettend in de gaten. Zodra ik het goed doe wil jij de kwast weer… Dan zeg je opeens:

  • Daar komt een muis
  • Echt???
  • Een reuzenmuis!
  • Nnnee toch???
  • Wat moeten we doen?
  • Help!!!
  • Ik ga de jager bellen. Hallo meneer jager, hier is een reuzenmuis, jij moet helpen, doei! Hij komt zo. Wil jij nog verven?

Wat geniet ik toch van jou en jouw fantasie en de verhalen die we samen maken. Kind naar mijn hart. Ben je dan altijd maar lief en braaf? Nee joh, gelukkig niet 🙂

  • Als je moeder eens vraagt: ‘Ga je handen even wassen bij de kraan’ zeg je doodleuk: ‘Ik was mijn handen wel met mijn tong’ Ik heb niet gelachen (dit jok ik).
  • Eerder genoemde donut verlaat regelmatig de winkel zonder toestemming.
  • Als ik je liefkozend Oma’s poppedijntje noem, kijk je me boos aan:’Ik ben niet poppedijntje maar tote tus!’ Zo heeft je moeder je genoemd toen ze vertelde van het nieuwe zusje dat binnenkort komt, dus dan is het zo: je bent een grote zus! Gepaard met dit grote en superfijne nieuws ging je empathische ontwikkeling met sprongen vooruit. ‘Hoe was het bij de babydokter mama?’ ‘Heb je rugpijn Mama?”Moet je naar de fysio?’ Maar ook als ik drie keer hoest zeg je: ‘Gaat het wel?’ Zo lief. Kind naar mijn hart.

Niets mis met de woordenschat en het taalgebruik maar logopedisch gezien moet er nog wat groeien. De letter ‘v’ blijft lastig, wordt vaak een ‘w’: ik heb een wies west aan. En de ‘s’ en de ‘z’ klinken nog steeds als een ‘t’: ik krijg een tusje. Net als oma ben je dol op taartjes! Met een workje, dat wel. Kind naar mijn hart.

Ik feliciteer mezelf met zo’n kleinkind. 💖

14 gedachten over “Ode aan Emma (3)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s