Oppasdagfragment

Ik lig op mijn rug. In een knalgeel kinderbadje. Zonder water. Niet erg comfortabel. Maar de kleine dame naast me heeft me zover gekregen.

‘Oma, kom je met me spelen?’ ‘Tuurlijk, wat gaan we doen?’

Ze sjouwt kussentjes van de tuinbank en dekentjes uit de poppenwagen in het gele badje. ‘Kom Oma, we gaan slapen!’ Een van mijn lievelingsspelletjes. Dus ik vlei mij gracieus in het bedachte bed. Nou dat vleien moet je ook maar bedenken… Na veel gekreun en gesteun lig ik met mijn hoofd op een kussentje. Mijn voeten steken ver buiten het badbed. Ik wil een dutje doen. Maar dat gaat zomaar niet!

‘Oma, je moet wel onder de deken!’ ‘O ja, natuurlijk!’

Ik trek het kleinood naar me toe en weet ternauwernood mijn schouders te bedekken. Naast mij hoor ik tevreden snurkgeluidjes. Dit hou ik wel een poosje vol.

‘Oma, je moet wel je lampje uit doen!’ ‘O ja natuurlijk!’

En ik druk met een vinger op de rand van het badbed. We snurken samen om het hardst tot we de slappe lach krijgen.

‘Oma, kijk jij eens buiten of het nog onweer is!’ ‘Tuurlijk, doe ik, nee het onweer is afgelopen.’

Ik denk rustig door te kunnen tukken maar kennelijk is het weer dusdanig goedgekeurd, dat andere activiteiten gedaan kunnen worden. Zo zit ik even later op de rand van het gras met een stokpaardje tussen de benen. Let wel: met de kop van het paard tussen de benen en de stok vooruit. We zijn aan het vissen! Ze bijten niet erg vandaag dus het spel is snel afgelopen. Mijn speelmaatje loopt wat heen en weer en slaakt opeens een afgrijselijke gil!

‘Oma!!! Help!!!’

Ik smijt de hengel aan de kant en snel naar haar toe. Met één handje voor de mond wijst ze met haar andere handje naar een pop die op de tuintegels ligt.

‘Poppie ligt in de modder! Jij moet helpen. Poppie wil eruit!’ ‘Tuurlijk! Snel!’

We pakken allebei een arm van Poppie en trekken haar langzaam los uit de diepe modderlaag. Het valt nog niet mee maar gelukkig, het lukt ons. Om het te vieren gaan we op zoek naar wat lekkers. We eindigen met een beker vol pepsils. Ze deelt makkelijk, samen knabbelen we vergenoegd. Opeens krijgt ze weer een nieuw idee. Ze pakt drie pepsils waarvan ze er eentje tot de helft opeet.

‘Kijk Oma, dit is Papa, dit is Mama en dit is Emma.’ ‘Goed van jou zeg! En waar is Oma?’

Toch wat beducht dat ze mij al opgegeten heeft, of dat ik geen slanke pepsil ben maar een stuk worst, of dat ze me niet lust, pakt ze een nieuwe uit haar beker.

‘Hier ben je, Oma!’ ‘Ja, Oma is hier!’

Wat een heerlijke, oneindige, ik-hou-d’r-zo-van, fantasie…

 

 

Advertenties

10 gedachten over “Oppasdagfragment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s