Maandelijks archief: december 2018

Omzien in Oeuvre

Het einde nadert…van het jaar dan hè! Meestal kijk ik dan halsreikend vooruit naar een nieuw vers jaar met nieuwe plannen en uitdagingen. Terugkijken, wat heb je er eigenlijk aan? Toch ga ik dit, of je het leuk vindt of niet, ook es doen. In 2018 heb ik tot drie keer toe met een  verhaal een plaats in een bundel bemachtigd. Dit lijkt onwaarschijnlijk veel en dat is het ook! Toch zijn niet alle schrijfwedstrijden hetzelfde. Ik wilde er wat voorbeeldjes bijhalen en kijk nu:

Ik heb gewoon een oeuvre! 😂 Oeuvre…klinkt wel alsof ik al dood ben! Wat een woord, ik hoor er ook altijd ‘oeuf’ in, iets met eieren. Kijk even met de klok mee.

  • In de kleinste recht boven Slechtziendheid en energie, sta ik tussen een verzameling van kleine verhalen, uitgegeven door de Nederlandse Vereniging van Blinden en Slechtzienden. Ik hoor je denken ‘makkelijke doelgroep…’ maar juist niet en er zit een cd bij waarop de verhalen ingesproken zijn. Het resulteerde in een aantal columns in het blad voor de oudervereniging die ik mocht schrijven. Dit was in 2012.
  • Ook in 2012 deed ik iets heel anders, geen wedstrijd maar schreef ik een levensboek Zo ging het leven van Aad Baak. De UvV introduceerde het idee, met als doel eenzame ouderen in tijd van zes bezoeken over hun vroegere leven te laten vertellen en daar een boek van te maken. Het verplicht opschrijven van andermans tekst bleek niet zo mijn ding maar wat was het een mooie tijd. Aad, die ik dacht te kennen, leerde ik toen pas echt kennen. Hij was helemaal niet eenzaam maar razend druk, stond midden in het leven. Hij was vaardiger met de lay-out dan ik en nu, zes jaar later, kan er gezien zijn actieve leven, met gemak een deel 2 bijgeschreven worden. 😁
  • In 2014 kwam ik met een zot zomerverhaal in de bundel Zomertijd.
  • In 2015 werd ik overmoedig en deed zelfs mee met de jaarlijkse Gedichtenwedstrijd van Hillegom. Ik woonde daar helemaal niet, was nog nooit in Hillegom geweest, maar ach… De opdracht was een gedicht te maken over een geliefd voorwerp. Ik maakte direct een meeslepende en hoogdravende ode aan mijn pen. Omdat iedereen twee gedichten mocht insturen greep ik de tweede kans met beide handen aan. Maar waarover? Uit balorigheid schreef ik het volgende:

Twee pootjes

Twee vleugels

En een brug.

Bots ik gauw

Geef mijn bril terug!

            Eén keer raden welk gedicht in de bundel staat! Ik lachte me een kriek!

  • In 2015 kwam ik in de zomerverhalenbundel Life ’s a beach.
  • Ook in 2015 organiseerde uitgeverij Heel Nederland Schrijft een wedstrijd met als thema Mijn mooiste herinnering. Voor de verandering had ik een super gevoelig  en serieus verhaaltje geschreven. Het beloofde spannend te worden want er deden 370 schrijvers mee. De uitgeverij besloot uiteindelijk niet te kiezen maar alle creativiteit te belonen, het werd een dik boek. Ik voelde me er niet jofel bij, niet serieus genomen, maar schafte het toch aan (hoezo ijdel…), voor deze ene keer.
  • In 2016 echter herhaalde HNS echter dezelfde truc. Toen heb ik de bundel niet gekocht. Ik probeerde de discussie met hen aan te gaan: ‘Ik verlies liever van betere schrijvers. Een wedstrijd is niet iedereen laten winnen.’ Het was m.i. een pure winstactie voor de uitgeverij, gokkend op de ijdelheid der deelnemers. Als 370 mensen die bundel al kopen…  Ik kreeg geen enkele reactie en werd van social media verwijderd. Ik was wel even een tijdje klaar met die wedstrijden.
  • In 2017, ook geen wedstrijd, kwam mijn eigen boek uit: Pygmeeën liggen tussen Frankrijk en Spanje. Een boek vol heerlijke kinderuitspraken, de zogenaamde prietpraatjes, door mijzelf verzameld op een basisschool waar ik bijles gaf. Wat was ik trots! Wat ben ik nog trots! 😍 Nog verkrijgbaar bij Boekscout.nl en Bol.com.
  • In 2018 organiseerde uitgeverij Adorémi een wedstrijd met zomerverhalen over dromen en ik eindigde in Geen droom te ver. Hier kreeg ik een heus juryrapport en werd het verhaal netjes in overleg geredigeerd. Blij mee!
  • In het najaar van 2018 behaalde ik een plek in de bundel De Zwarte Agenda door het winnen van een wedstrijd georganiseerd door Schrijverspunt.
  • Vorige maand kon ik mijn geluk niet op toen ik ook in de winterbundel Winteravond van uitgeverij Adorémi terecht kwam. Twee bundels van dezelfde uitgeverij!
  • Vandaag kreeg ik definitief te horen dat meedoen aan de dialoogwedstrijd van Ambilicious een plek in een bundel oplevert die in februari uitkomt!
  • En als kers op de taart; een verhaal uit mijn letterkast is uitgekozen om geplaatst te worden in het papieren blad Bloggrs Magazine! Dit blad gaat komend voorjaar verschijnen, met een oplage van 15.000 exemplaren en te vinden ‘op de betere leestafels’…😎 Over dat laatste alleen zou ik al een blog kunnen schrijven, hahaha!

Klinkt best als een vruchtbaar jaar maar geloof me, ik heb een nog veel langere lijst van wedstrijden die ik niet gewonnen heb, of waar mee gesjoemeld is (in Nederland inleveren en in België onder een andere naam uitgeven), of verhalen die gekopieerd zijn door anderen, maar het blijft leuk om mee te doen, dus vooral doorgaan. Ook in 2019. Op mijn letterkast ga ik een nieuwe categorie lanceren, getiteld ‘Op straat’ , naast alle andere verhalen zoals ik al deed.  Schrijven is leuk! Maar als ik gelezen word is het nog leuker. Dank voor alle keren dat je me gelezen hebt en ik nodig je dan ook van harte uit mij in elk geval nog een jaar te volgen. En zo wordt mijn oeuvre steeds groter hoewel het niet altijd pommetje oeufje is…😉

Ik wens jou een prachtig splinternieuw jaar met verhalen om je over te verwonderen, want niets is vanzelfsprekend! 😍

 

Voor jou en jou en jou

Voor de trouwe lezer, de af-en-toe lezer, de kritische lezer,

de likende lezer, de reagerende lezer,

dus voor jou en jou en jou een kerstwens van mij.

Hoe je Kerst ook viert…

overdadig,

of juist sober,

k(l)eurig in  pak,

of juist niet,

(te) luidruchtig,

of stil bij een stal,

ontwijk deze niet,

want daar krijg je van mij

een hele dikke overdraagbare kerstknuffel!💖

De broek aan

Ik moet natuurlijk helemaal niks maar iets nieuws om aan te trekken met kerst is gewoon  wel zo gezellig. Op naar de stad. De geijkte LBD (Little Black Dress) heet bij mij de BBB (Big Black Broek). Net zo makkelijk, combineert met van alles en is altijd goed. Toch is het kopen van een broek niet zo eenvoudig. Wat dacht je hiervan?

Er bestaan dus sculpts , hetgeen mij toch erg doet denken aan beeldhouwen. Wat dan precies? Wordt de broek om mijn bilpartij en mijn welgevormde kuiten gebeeldhouwd? Hoe dan? Het voelt een beetje als een korset maar dan lager?                                                      Daarnaast liggen de lifts. Zo aan de buitenkant, zoals ze daar liggen, zie ik geen verschil maar waarschijnlijk zit er van binnen een reep elastiek dat de bilpartij tot grote hoogte tilt. Hoewel elastiek mee veert en uiteindelijk gaat lubberen. Dan ben ik snel weer zo uitgezakt als voorheen. Toch ander materiaal? Welk spul is er zo sterk? Of zitten er een soort bretels aan die ik dan weer onder mijn trui over mijn schouders moet dragen? Maar dan lift ik mezelf?!                                                                                                                                                                        Er onder liggen slims. Heel lang heb ik gedacht dat het slimme broeken waren, een soort van smartbroek. Niets is minder waar. Het betekent gewoon niet normaal strak! Het betekent zuurstofgebrek en afgeknelde ledematen! Het betekent dat er een hongerstaking aan vooraf dient te gaan!

Ik kijk nog even verder. Maar eerst even ergens koffiedrinken. En dan zie ik een broek aan de kapstok.

Aan de kapstok?! Ja, aan de kapstok… Iemand zit dus binnen zonder broek koffie te drinken? Met wel een jas aan? Last van hete benen? Volgens het bordje stelt de directie zich niet aansprakelijk voor diefstal. Wie zou dit in vredesnaam willen stelen??? Hoewel ik nog steeds een zwarte broek zoek…  Ik kijk nog even verder.

Nu ik het over broeken heb moet ik opeens denken aan deze foto, gemaakt op station Gouda, die ik toegestuurd kreeg ‘om een verhaal van te maken’. Ook in Gouda zit iemand zonder broek? Het had zo hard geregend dat de eigenaar zich snel wilde omkleden om toch netjes op zijn afspraak te komen, voor één keer kwam te trein op tijd en in de haast werd de natte broek vergeten? Maar wie heeft er dan een reservebroek in zijn tas? Of had hij op voorhand een logeerpartijtje in gedachten? Of was er in de trein al iets gebeurd? Moest hij twee tellen een baby vasthouden die dat moment uitkoos de maaginhoud over hem heen te spugen? Zit ik toch nog met die reservebroek.                                                                    Ik denk dat hij stiekem een patatje oorlog op had, tegen alle lijnafspraken met zijn vrouw in, en dikke stinkende saus op zijn broek gedrupt had, en met het papieren zakdoekje werden de druppels grote vette vlekken. Om alle ophef thuis te voorkomen ontdeed hij zich van zijn broek, gooide hem over een bankje. Hij had die dag zijn lange regenjas aan. Later wist hij haar wijs te maken dat hij zijn broek geschonken had aan een dakloze. Ze was niet erg slim, ze dacht dat zij de broek aan had. Even later liep er een dakloze met een grote boog om de stinkende broek heen. Maar dat zag niemand.

Ik kijk niet meer verder, doe nog wel een kerst met mijn broek van vorig jaar en houd die zeker weten aan! 😉

 

Opvallende kerst

Schimmel eruit, boom erin! Zingen we het ene moment nog van de maan door de bomen nu gaat het over de bal in de bomen. Strooiden we vorige week nog met kruidnootjes nu worden we bedolven onder de kerstrecepten. Reed er nog niet zolang geleden iemand in de donk’re nachten, nu is het overal constant licht van de versiering. Ging het vorige week nog om het leuk inpakken nu willen we alleen nog maar uitpakken. Groter, imposanter, het gaat niet om het mooie maar om het vele. Geen drie lichtjes maar drie snoeren lichtjes. Opvallen is het motto!!! We worden opgezweept door reclames, op tv en in de folders. Sommigen zijn wel heel opvallend… Wat dacht je van deze teksten?

  

De kerstmarkt doet natuurlijk vrolijk mee… Is 1 x Hohoho niet voldoende? Daar word je toch tuut van? Alsof die man geen grotere woordenschat heeft? En heeft Santa zoveel stress dat hij aan de yoga gaat? Wil hij een goed voorbeeld geven? Heeft hij aandelen in yogascholen? Of duidt die korte broek op de global-warming? Waarom houdt hij dan wel zijn muts op?

    

De voorraad is ook lekker duidelijk. In de achterste doos zitten ‘kerstfiguren bbq met verlichting’.  Ik kon er niet bij om er in te kijken maar zit er dan een rood barbecueschort in met wit bontrandje? Groene wanten met ingebreid stermotief? Allerlei tangen met vrolijke sneeuwpopjes erop? Of de kerstman van hierboven die in zijn korte broek een gevuld kalkoentje omdraait? Een kookwekkertje die Jingle Bells zingt? Met verlichting? In de voorste doos zit duidelijk een poppetje. Wat voor poppetje? Er zit ook een kerstman in? Hier speelt niet de vraag m/v (man/vrouw) maar m/slee (man of slee)?

Hier word je dus overduidelijk genept. Ik waarschuw je vast! Neem geen hap van die heerlijk ogende taartjes en donuts, want je kunt direct door daar de tandtechnieker! Je moet al dat lekkers in je boom hangen? Waarom koop je lekkers dat je niet kunt eten??? En laat je niet bedotten door het schattige elandje in de vaas. Het is geen eland!!! Als je goed kijkt is het geweitje later aangelijmd, het was namelijk eerst een schaap! Kijk maar naar zijn wollige lijfje. Of voelde hij zich soms niet thuis in zijn lichaam? En koop vooral deze leuke schattige mokkoekjes…als je dol bent op stofzuigen! Het zijn koekjes die op de rand van je mok hete thee zouden passen. Ze passen niet, nergens op en breken daardoor constant in duizend kruimels. Of hangen met één been in de warme thee en kukelen zo òf je thee in òf je kerstjurk op! Je gaat er van mokken! Wie heeft dit bedacht?

    

Vergeet ten slotte niet dat het overmorgen, 14 december, foute-kersttruien-dag is. Ga lekker allemaal voor schut lopen met een synthetisch lelijk ding! Ga dan onder je hyper trendy gestylde boom zitten en eet daarbij een foute-kersttruientaart! Hoe fout wil je het hebben…

Er wordt ons heel wat goedbedoelde onzin opgelegd deze weken. Ik hoop dat het menselijk brein danig wordt onderschat en niemand zich hierdoor laat opjagen en dat ook jij gewoon een gezellige maand heeft met degene die je liefhebt.❤

 

Verlanglijstje

Pfffff, nog 1 nachtje slapen! Dan klinkt hopelijk het rommeldebommelwateengestommel en het stippestappestippestap op mijn dak, dan zie ik de maan schijnen door de bomen, dan staak ik subiet mijn wild geraas, dan is het heerlijk avondje eindelijk gekomen. Hier gaat natuurlijk wel het een en ander aan vooraf…

Van huis uit zijn wij fervente lootjestrekkers en surprisemakers met doorgaans geweldige resultaten. Dit jaar wilde ik mij eens wagen aan papier-maché. Dit had ik beter niet kunnen doen. Alles plakte, ook dat wat niet moest plakken. Ik bleek de krant van vandaag gebruikt te hebben i.p.v. die van gisteren. Ik had gelezen dat je het laatste laagje voor de egaliteit met toiletpapier moest doen. Toen stonden er allemaal blauwe hondjes op die met geen mogelijkheid weg te verven waren. Voortaan moet ik ook iets minder tape gebruiken. Het leek nergens naar en tijd om een nieuwe te maken ontbrak. In het gedicht probeer ik in 100 regels uit te leggen wat de bedoeling is. Nu maar hopen dat aan het eind iedereen nog wakker is.

En dan een verlanglijstje maken, ook zo iets. Als kind knipte ik de hele catalogus van Intertoys en Bart Smit uit, die plaatjes plakte ik dan weer ergens anders op en dat stopte ik in mijn schoen. In feite had ik natuurlijk ook gewoon de hele gidsen er in kunnen gooien. Nu blader ik wat rond en vind dit:

Een muts met stenen? Zit dat wel lekker? Is dat niet zwaar? Ik kijk nog even verder.

Een dubbelzijdige shopper? Ik ga boodschappen doen en bedenk eerst welke kant van de tas ik ga gebruiken? Wat als ik halverwege wil wisselen?

‘Wat zou jij wel van Sinterklaas willen?’ ‘Nou, graag een squeezemal groot met geur, Sinterklaas!’ Het lijkt mij een gewone knuffel? Die je kunt knijpen? En dan komt er een geur uit? En is die geur lekker? Hoe lang blijft dat zo? En hoe groot is groot?

Aan de hond is ook gedacht: lichtgevende hondenproducten. Ik heb niet veel verstand van honden maar een lichtgevende apporteerstok? Zo kan elke hond toch wel de stok terugvinden? Kweek je op deze manier geen luie honden, die op een lichtje afdraven en echte stok nooit kunnen vinden?

Maar hé, ik ga niet over de cadeau’s! Sint en Piet zoeken het maar lekker uit. Zij hebben zoveel ervaring dat ik er op reken dat het allemaal goed komt!

Ik hoef alleen maar wat creatief te schrijven…