Verhalenslang 19/25

(De eerste zin van dit verhaal is de laatste van het vorige verhaal. Beide verhalen hebben niets met elkaar te maken.)

Ze lachte bijna. De mannen bleven echter bloedserieus.

Dit gebeurt iedere keer weer. Ze melden zich aan, waarschijnlijk aangespoord door hun echtgenotes. Vervolgens wordt in overleg een datum afgesproken, veelal in de avonduren. En dan begint zo’n avond altijd eerst behoorlijk ongemakkelijk. Mannen die zich geen raad weten. Ten eerste al gestuurd door vrouwlief. Ten tweede hebben ze een gevoel van schaamte tegenover de anderen, wat het zelfvertrouwen niet ten goede komt. Ten derde hebben ze allemaal een houding van ‘ik heb dit niet nodig, ik weet het allemaal best wel.’ En ten slotte schrikken ze zich een ongeluk als ze haar zien. Telkens weer.

Neem nou Hans. Al jaren gelukkig met Henriëtte. Een mooi vol leven met goede banen, vakanties, veel afspraken met vrienden, eigen auto’s en de maximale hypotheek op een huis. Volop genieten van het wat het leven te bieden heeft. Totdat er een scheur kwam in het mooie plaatje. Hans werd ontslagen op het moment dat Henriëtte acht maanden zwanger was van de tweeling. Er werd koortsachtig overlegd wat weg kon en wat moest blijven. De tweeling moest uiteraard blijven dus werd het huis verkocht. Een hectische tijd brak aan en zette het leven van Hans compleet op zijn kop. Niet gewend om financiële problemen te hebben zocht het stel naar goedkopere oplossingen. Ze kregen vaker onenigheid totdat Henriëtte hem de folder nadrukkelijk onder ogen schoof.

Of wat te denken van Sjors. Na een mooie jeugd, een bijna vlekkeloze middelbare schoolperiode en een heerlijke studententijd woonde Sjors nog steeds bij zijn ouders. Hij logeerde wel eens bij vrienden of bij zijn zus die een gezellig appartement in de het centrum van de stad bewoonde, maar hij kwam altijd weer  bij zijn ouders terecht. Toen hij al vijf jaar een redelijk betaalde baan had stuurden zijn ouders er met zachte, maar ook dwingende, hand op aan iets voor zichzelf te gaan zoeken. Het idee moest even landen bij hem. Zijn vader had op een gegeven moment een geschikte etage voor hem gevonden en Sjors hapte toe. Op de verhuisdag kreeg hij van zijn ouders een envelop met daarin de aanmelding.

Henk is een man van geheel ander kaliber. De man was al een aantal jaren weduwnaar en snakte gewoon naar wat gezelschap. Ook hij had de folder gevonden en zich aangemeld. Een half uur voor aanvang sloeg opeens de twijfel toe. Moest hij dit nou wel doen? Wat schoot hij ermee op? Aan de andere kant had hij Agaat op haar sterfbed beloofd niet alleen te blijven kniezen.

Ze overzag de mannen, zette haar mooiste glimlach op en zei: ‘Welkom allemaal. Ik ga jullie zoveel leren! Vandaag beginnen we met iets eenvoudigs, het ophangen van een schilderijtje. Hoe pak je dat aan en wat heb je er voor nodig?’

 

Advertenties

8 gedachten over “Verhalenslang 19/25

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s