Warrig

Er zijn van die dagen dat alles vanzelf lijkt te gaan, dat je wind mee lijkt te hebben. Je stapt met je juiste been uit bed, vindt een broek die past, hebt een good-hair-day, de bus komt op tijd, je bent niets vergeten, je snapt het leven. Je kijkt om je heen en je begrijpt wat er gebeurt en waarom. Hoe fijn is dat? Heerlijk toch?!

Vandaag is alles anders. Ik twijfel aan mezelf, aan mijn kijk op het leven, aan wat er om mij heen gebeurt. Ligt dit aan mij? Of zie jij het ook?

Op zoek naar wat herfstmateriaal…

Hoor ik nou die meid van Carey alweer bleren?

Eindelijk! Een onderhoudsvrije cactus!

Blijkt een kattenkrabpaal te zijn.

Huh?! Welk seizoen leven we nu?

Herfst? Kerst? Of voorjaar?

Ik ga hier weg! En rijd bijna een kuil in…

Zo handig dat het waarschuwingsbord in de kuil staat en niet ervoor….

Ik ga naar huis, kruip op de bank met een plaidje en als ik het allemaal weer snap kom ik terug. Doei!

 

Advertenties

4 gedachten over “Warrig

  1. Pas maar op!
    Bij Doornroosje duurde dat wel even voor zij weer gewekt werd.

    Al begrijp ik jouw verwarring volledig.

    Bij het boodschappen doen loop ik rechtstreeks naar de dingen die ik nodig heb zonder op of om te kijken.
    Lang leve het minimalistische leven.

    Meelevende groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s