Verhalenslang 14/25

(De eerste zin van dit verhaaltje is de laatste van het vorige. Beide verhalen hebben niets met elkaar te maken.)

We hebben weer nieuwe vooruitzichten. Ik stroop mijn mouwen op en ga direct aan de gang terwijl tante Truus nog steeds snikkend op de grond zit met de resten van haar befaamde frambozencake. Tenminste, ze noemt het frambozencake maar de rode spikkeltjes die zich in het grauwe deeg bevinden smaken nooit echt naar frambozen. Van alles wat tante Truus maakt is de smaak moeilijk te herleiden. Hoewel ik tot nu toe vrij weinig karton heb gegeten, heb ik het idee dat veel gerechten van haar hiernaar smaken. Laten we zeggen dat zij het ook niet zo nauw neemt met de hygiëne. Zowel de taarten als de ovenschotels hebben eenzelfde bijzondere aroma en structuur. Al jaren geef ik haar kookboeken voor haar verjaardag. Tevergeefs.

Zo wierp zij zich spontaan op om de bruiloft van ons nichtje Gisela te voorzien van catering. Nog spontaner bood ik aan de verzorging van de catering met haar te delen: zij haar frambozengebak, ik het diner. Voor zo’n vijftig gasten moest dit toch haalbaar zijn. Weken speurde ik het internet af, dook onder in mijn kookboeken en snuffelde in mijn map met goed geaccepteerde recepten. Daarmee stelde ik een gepast menu samen. Een lichte gezonde salade vooraf. Een verrukkelijke malse kip op een bedje met verse groenten als hoofdgerecht. En een oogstrelend dessert wat super makkelijk te bereiden was. Ik had alles dik voor elkaar met mooi servies, bijpassende schalen en glanzend gepoetste glazen. De servetten had ik zelf kunstig gevouwen en de naambordjes met een zwierig handschrift geschreven.

Tante Truus kwam ’s morgens met talloze bakken en dozen de keuken in strompelen. Vol trots haalde ze de frambozenbaksels in allerlei afmetingen tevoorschijn. Ze blies de kattenharen nog even van de chocolaatjes. Ze legde uit dat ze de diverse taarten nu ter plekke ging stapelen tot een bruidstaart. Ik hield mijn hart vast maar durfde haar niet tegen te spreken. Toen er drie taarten op elkaar lagen begon de onderste te scheuren. Ze vulde het snel met wat losse druiven die nog op tafel lagen van mijn dessert. Na vijf lagen stond het geheel zo scheef dat een ramp onvermijdelijk was. Toen zij ten slotte het lelijke plastic bruidspaartje in de bovenste laag wilde steken ontplofte het geheel als een bom.

Het huilen staat haar nader dan het lachen en ik probeer haar zo goed mogelijk te troosten terwijl ik een gierende lachbui diep naar binnen terugstuur. Met een glaasje likeur tegen de schrik zet ik haar in de tuin op een stoeltje met een grote witte strik en beloof haar te helpen door in de keuken te proberen nog iets te redden. Als een razende bel ik de plaatselijke bakker en leg het een en ander uit. De goede man biedt uitkomst en belooft over een uur een bruidstaart te bezorgen van vijf lagen, in elkaar geflanst van wat er op dat moment nog in de bakkerij is. Ik vind alles prima als er maar taart is. Stiekem ben ik blij voor Gisela dat ze nu toch een heerlijke taart aan haar gasten kan voorzetten.

Geheel in mijn nopjes loop ik naar buiten om de zien hoe het met het slachtoffer gaat. Haar stoeltje is leeg. Ik kijk om me heen maar zie geen tante Truus. Argeloos haal ik mijn schouders op. Ik loop door de keuken naar de bijkeuken waar alles voor het diner klaar staat. Staat??? Stond!!! “Ik dacht, ik ga jou maar eens een beetje helpen!” Dan zie ik dikke klodders slasaus op de gezonde salade: “Veel beter voor de smaak!”, zie ik de mooie kipfilets aan ongelijke hompen gesneden en door de groenten gehusseld:“Veel makkelijker in één ovenschotel!”. Tante Truus kijkt me hoopvol aan. Dan zie ik niks meer door de tranen.

 

Advertenties

2 gedachten over “Verhalenslang 14/25

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s