Als ik later groot ben

Dit bericht is uitsluitend bestemd voor mensen die, als ze later groot zijn, prins of prinses willen worden!

Vandaag was namelijk de eerste van twee Prin(ses)edagen op Paleis het Loo. Wat een schattige feestdag is dat zeg. Kleine meisjes hebben thuis al prachtige vlechten in het haar gekregen, hebben een nerveuze autorit achter de rug en worden op de parkeerplaats in hun prinsessenjurk gehesen. Een heuse plastic diadeem maakt de outfit af. Dit is het dan denk je?

Eenmaal binnen de paleismuren stuiteren de kleine vorstenkindjes van plezier want ze mogen ter hoogte van de stallen in de schmink. Lila, roze en zilver zijn de hoofdkleuren, vooral met veel glitters er in. Moeders die hun dochters toch in trainingspak hebben meegenomen en daar spijt van hebben, kunnen ter plaatse nog een papieren kroon in elkaar flatsen. En dan?

Kunnen ze met een echte witte prinsessenkoets met echte zwarte Friese doorlopers ervoor naar het paleis gereden worden. De koetsier in livrei helpt de jongedames galant met een ferme zwiep in de wagen. De nieuwsgierige, maar iets zwaardere, moeders laten de kar vervaarlijk naar één kant overhellen. Zo komen ze toch op koninklijke wijze op plaats van bestemming. Nu klaar?

Binnen de hekken van het Paleis worden ze opgewacht door prachtig aangeklede hofdames en hofmeneren. Zij vragen vriendelijk of de kleintjes een handje willen geven aan de koning en koningin. Het ene kind laat schielijk de hand van moeders los en huppelt vrolijk met de hofdame mee en vertelt zonder enige terughoudendheid haar naam: Rosalie. De hofdame neemt haar mee over de rode loper naar William en Mary (eerste bewoners van het paleis ergens in 18 zoveel) en stelt plechtig ‘Prinses Rosalie!’ voor. Handen worden geschud, praatjes over en weer, een heus kniksje gemaakt en na een korte fotoshoot van het prinsesje met de landvorsten gaat Rosalie, eh Prinses Rosalie weer. Sommige prinsesjes zijn opeens een stuk minder spraakzaam als ze oog in oog staan met de sires en één prinsesje was zo verlegen maar wilde zo graag dat papa aanbood mee te gaan….’Prins Nico!’. Hij maakte met zijn 1,98 een prachtig kniksje.

Ik hoor je afvragen “En de prinsen dan? Waren die er ook?”.  Ja, dat wel. Allereerst Prins Nico natuurlijk. Verder heb ik nog drie jongetjes gezien. Eén was gekleed als ridder, één als Spiderman en één had alle voorhanden zijnde Koningsdagkledij aangetrokken, compleet met oranjegele kaplaarsjes en was de enige echte prins. Hij liep ook zo aantrekkelijk stralend te genieten de hele tijd, hij was prachtig! Ik denk dat als ik later groot ben met hem ga trouwen….

11 gedachten over “Als ik later groot ben

  1. Wat schattig Carla. Eerlijk gezegd ben ik lichtelijk verheugd dat er godzijdank nog kinderen zijn die van die heerlijke kinder fantasieën hebben.

  2. Leuk dat dit bestaat. Zelfs nu ik 60 word vind ik het nog steeds leuk om in prinsessejurken te lopen en het gevoel te krijgen dat er bij hoort. Goed geschreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s