Maandelijks archief: juni 2017

Schrijfhandje 40/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Regels zijn er om van af te wijken… Daarom gebruik ik vandaag, geheel buiten de afspraak om, een handgeschreven berichtje door iemand anders gevonden en naar mij doorgestuurd. Het komt van mijn bloedeigen dochter dus toch een beetje van mijzelf 😉 Het was ook te mooi om te laten liggen. Het gaat over (on)geloofwaardigheid.

Wat is dit? Een stukje van een afsprakenboekje? Op 1 juni had de eigenaar van het briefje een afspraak met…Blonde Beer! Wie is dit? Een uit de kluiten gewassen, flink afgetrainde man die zijn haar blondeert? Of een golden retriever die voor een trimbeurtje komt?

Wie daarna komt is topsecret! Allen degene die de codeersleutel in zijn bezit heeft kan dit begrijpen.

Daaronder staat toch duidelijk ‘marsmannetje’! Iemand heeft een afspraak met een marsmannetje! Ik denk dat hij de UFO in het dichtstbijzijnde weitje parkeert. En dat het groene ventje met zijn 1, 2 of 3 ogen zoekend in de rondte kijkt. Met zijn 1 of 2 tuutjes op zijn hoofd contact houdt met het moederschip. En dan met zijn lange slungelarmen naar de bel reikt. Hij heeft een afspraak met een of andere therapeut. Om over zijn dromen te praten. Nachtmerries over mensen die hem achtervolgen, willen vangen en alles over hem willen weten. Hij wil natuurlijk weten of die mensen echt bestaan! Waar komen ze vandaan? Hoe leven ze? Zijn die mensen buitenplaneets? Waar moet hij in geloven?

Wie zegt dat dit niet waar is…? Wist je dat er in Nederland een officieel UFO- meldpunt bestaat, waar dagelijks UFO’s en andere dingen in de lucht gemeld worden! Misschien is er wel een andere planeet waar wezens op wonen die net zo fantasierijk over ons denken als wij over marsmannetjes. Misschien maken ze wel films over ons zoals wij over Aliens. O je wilt bewijs? Vorig seizoen verkrijgbaar bij H&M:

 

Tom en ik

De vakantie heeft me veel goeds gebracht. Mooie dingen gezien, lekkere dingen gegeten, ander landschap, andere luchten, andere taal, leuke mensen ontmoet, maar het was vooral goed voor onze relatie. Voor de relatie van Tom en mij.

Ik had al best een tijdje problemen met hem want hij zette mij destijds ongevraagd gewoon aan de kant. Ik was opeens totaal overbodig. Kijk, vroeger, nog niet eens zo heel lang geleden, zat ik bedolven onder Het Beste Boek Van De Weg, een aantal wegenkaarten van de ANWB, en een voor-de-zekerheid-printje, naast de chauffeur om hem en de rest van de inzittenden feilloos naar de juiste bestemming te leiden. Totdat Tom kwam. Ik was direct werkeloos.

Waar ik ook moeite mee had was zijn dubbele naam. Ik noem mezelf toch ook niet IkIk… Een dubbelnaam hoort alleen bij Mama, Papa, jojo en bonbon. Ik vind dat nogal hoog van de toren blazen. Het gaat uiteindelijk allemaal om vertrouwen. En dat moet je winnen. Jij ook Tom (tom).

En dan wordt Tom meteen zo familiair tijdens een vakantie! Hij denkt serieus dat wij in vakantietijd ALTIJD de toeristische route willen rijden. Nee Tom, dat is NIET zo! We willen ook wel eens snel van A naar B. En niet elke dag langs charmante dorpjes rijden van 11 woonhuizen, 5 boerderijen, 1 supergroot hotel en 1 schoolbusstop, om met zekere regelmaat uren achter een aftandse tractor te sukkelen.

En die eigenwijsheid!!! Er staat duidelijk op de blauwe borden dat we rechtsaf moeten maar Tom stuurt ons rechtdoor. Of als wij per ongeluk eens één klein afslagje missen meteen mekkeren over omkeren in plaats van de route flexibel aan te passen.

Maar enfin, het is uiteindelijk toch goed gekomen tussen ons hoor. Ik kijk voortaan heerlijk ontspannen naar buiten. Noem hem gewoon enkelvoudig Tom. Gun hem ook zijn pretjes in de vakantie, hoe vaak komt hij nou in het buitenland…? En eigenwijs? Uiteindelijk brengt hij me overal dus: misschien is wijsheid hem wel eigen…

 

Schrijfhandje 39/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht)

Vandaag andermaal eentje uit Duitsland. Het maakt niet uit welke taal je gebruikt…

Ik ken iemand die een vakantiebaantje had in de tomatenpluk. Op zo’n stoer (nou stoer…) wagentje mocht hij over een rails (nou rails…) rijden tussen de keurig (nou keurig…) aangelegde tomatenplanten door. Hij moest uitsluitend de rode tomaten plukken en in een kistje mee vervoeren over die rails. Na één dag keihard werken werd hij echter al ontslagen. In zijn kistje zaten evenveel rode als groene tomaten. De harde werker bleek kleurenblind en dacht echt dat er uitsluitend rode tomaten hingen…

Maar welk verhaal hierbij hoort? Of zei de opppervakkenvuller: “Nur gelbe!!!” en dacht de Ferienarbeiter das hij es gut geschaft had? Kijk, appels en peren met elkaar vergelijken valt niet mee maar appels en bananen???!!!

Vakantiegangers

Ik hoef niet uit te leggen wat vakantie is. Is ook niet uit te leggen want het is voor iedereen anders. Zo de een zich heerlijk laat vertroetelen in een hotel, schept de ander liever zijn eigen toiletputje naast de slaaptent. Zo eet de een zijn eigen aardappelen in zijn eigen cavaran, zo eet de ander gezellig met de pot mee in een hostel. Wat we gemeen hebben is dat we allemaal wel graag mooi weer hebben, niet te heet natuurlijk, maar ook niet te koud, en zeker geen regen, maar gewoon lekker, je weet wel. Een van mijn hobby’s is mensen kijken en omdat ik al met vakantie geweest ben heb ik al aardig wat andere vakantiegangers bekeken. Vijf dingen die me steeds weer opvallen aan deze mensen.

  1. Wat zijn er ongelooflijk veel soorten vakantiegangers! En wat zie je het aan hen af. Direct is het verschil met de autochtone bevolking duidelijk zichtbaar.
  2. Vakantiegangers die met een enorme bultige rugzak rondlopen waarvan ik me altijd afvraag wat zit daar in vredesnaam allemaal in dat je dat constant bij je wilt hebben in een stad waar je alles kunt krijgen? Waar zijn ze op berekend en wat mis ik?
  3. Vakantiegangers die zo sneu zijn dat ze geen deo kunnen betalen of denken dat dit niet hoeft gedurende hun vrije tijd. Sinds wanneer bestaat er zoiets als vrijheid van luchtvervuiling of valt het onder neusvredebreuk? Of kom ik nu weer te dicht in iemands privacy?
  4. Vakantiegangers die iets genuttigd hebben op een terras, betalen en opstaan, om vervolgens nog een half uur bezig te zijn met het omhangen, aangespen, inklikken van allerlei o zo nodige attributen in de daarvoor bestemde o zo handige tasjes met oneindig veel vakjes. Wat een gedoe.
  5. Vakantiegangers met van die kleren: ‘wat dacht je toen je ze kocht?’. Er moet toch een moment van goedkeuring geweest zijn door die meneer voor die geruite driekwart broek, daarboven die veel te strakke t-shirts met jolige teksten als ‘Ik wil bier!’, ‘Ik ben de baas!’ of ‘Kijk voor je!’. Bijvoorkeur gecombineerd met gestreepte kantoorsokken en nieuwe veel te witte sneakers. Of die mevrouw; dacht je echt dat je voor de vakantie nog 10 kilo zou afvallen waardoor het jurkje perfect zou passen?

Heerlijk toch? Het enige wat me wel eens zorgen baart: wat denken die andere vakantiegangers van deze vakantieganger? Sta ik ook vermeld in iemands blog? Als de koekeloerende mevrouw met haar kleine opschrijfboekje?

 

Schrijfhandje 38/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht)

Door mijn vakantie loop ik een weekje achter met de schrijfhandjes, even inhalen maar. Meteen maar met een Duits Schreibhändchen…

Deze kwam ik tegen in Saarburg. Waarschijnlijk lukt het niet zo met het pension. Daarom nam der Dieter een niet al te nieuwe aqua-blauwe stift en begon heel enthousiast een reclamebord te maken.

Tja, wat zet je er eigenlijk op? In elk geval wat het is: een Pension! Dat is vast goed.

En dan? Het is er Leuk?

Waar ligt het? Vlakbij het Ziekenhuis. Gezellig!

Straatnaam klinkt ook aanlokkelijk…iets met een graf…!

Tenslotte nog een ingewikkelde code?!

Ik heb echt zin om daar te gaan logeren….

Plastic fantastic

Toen wij nog maar net in Apeldoorn woonden zag ik

deze lantaarnpaal met een..eh..dinges   er omheen.

Ik vroeg me af wat het was. Bij nadere inspectie bleek het een metalen tuinslangklem, maar dan een grote, met oranje plastic haakjes er aan. Ik vond het attent.

Kinderen kunnen hun jasje er aan hangen bij het buitenspelen. Luie baasjes haken hun hondje er aan vast en komen het drie kwartier later ophalen.

Maar ik zag nooit jasjes of hondjes.

Er zat een briefje aan, van plastic, met de boodschap hier  je zak aan te bieden en de dag waarop de zakken opgehaald zouden worden.

Met de hartelijke groeten van Apeldoorn Rein. Aha, het had iets met vuil ophalen te maken.

Na verloop van tijd kwamen er diverse tassen gevuld met plastic, blikjes en drankkartons aan de oranje haken. Duidelijk te zien is de hoeveelheid energydrankjes en de yoghurtpakken.

Waarom stapel je die bekers niet direct in elkaar? Of maak de blikjes plat, energy genoeg lijkt me…

Dit ging door totdat elke lantaarnpaal er uit zag als een zwerfster, een ‘baglady’.

Gelukkig werden de zakken op tijd gehaald want de palen kreunden en steunden. Op het plastic briefje wordt een nieuwe ophaaldatum geschreven.

Toevallig is vorige week bekend gemaakt dat dit systeem gaat verdwijnen. Eerlijk gezegd vind ik het ook niet zo fraai. Een plasticcontainer naast de glascontainer en de papiercontainer bij de supermarkt lijkt me veel nuttiger. Boodschappen doen moet je toch…

O deze? Tja, je hebt altijd zakken die te vroeg zijn…

Ontsnapt!

Het zal je maar gebeuren. Het was je eigen schuld. Of niet. Je deed het met opzet. Of per ongeluk. Je had er niets mee te maken. Of wel. Je bent verlinkt. Of je alibi was niet waterdicht. Je belandt in de gevangenis!

Dit wil je natuurlijk niet. Dus vraag je vrienden een taart met vijl te bezorgen, aan oma een cake met een schroevendraaier. Je gaat lakens verzamelen en knoopt ze aan elkaar. Je graaft met een theelepeltje een tunnel. Je verleidt de cipier en pakt de sleutels af. Je faket een blindedarmontsteking en mag naar het ziekenhuis. Je verzint je suf om te kunnen ontsnappen.

Mocht je er niet uitkomen (!) heb ik nog wel een tip voor je…

maar niet verder vertellen hoor…ssssst!