Digitale Liefde

(Dit verhaal heb ingestuurd voor de schrijfwedstrijd met als titel ‘Digitale Liefde’ i.v.m. aankomende Valentijnsdag, georganiseerd door Schrijven Online)

  • Ja ik wil!

Het staat er. Nog voor hij de vraag helemaal gesteld heeft. Hij grinnikt. Zijn onhandigheid heeft hem ver gebracht. En zijn dochter blijft hij eeuwig dankbaar. Zij wees hem immers de weg naar Facebook. Na toevoegen van zijn kinderen en wat vage kennissen wist hij het even niet meer. De lege vaas op het tafeltje naast de bank bracht hem op het idee Margriet op te zoeken. Even later scrolde hij met zijn dikke vingers door haar leven en voor hij het wist stuurde hij haar een vriendschapsverzoek. Hij schrok er zelf van. Wat nu?! Zij zou hem niet herkennen want hij had de opname van de theeroos waar hij ooit een prijs mee gewonnen had als profielfoto gebruikt.

Opeens kreeg hij een persoonlijk bericht van Margriet.

  • Goedemiddag, ik voeg niet zomaar onbekende mensen toe, is het mogelijk dat wij elkaar kennen?
  • Wij kennen elkaar al 31 jaar.
  • ???
  • Ik heb 31 jaar lang elke vrijdag bij u in de winkel een boeket gekocht.
  • O wacht eens…maar ik heb u al heel lang niet meer gezien.
  • Niet meer nodig.
  • Niet meer nodig? Bloemen heb je altijd nodig!
  • Ik kocht ze voor mijn vrouw.
  • Ach! Moet ik u condoleren?
  • Nee, weggelopen.
  • Uw vrouw is weggelopen?
  • De fysiotherapeut waar ze al een jaar bij liep begreep haar lichaam beter dan ik.
  • Op die manier.
  • Ik was wel eens jaloers.
  • Jaloers? Op wie?
  • Op de vrouw voor wie u elke week een boeket kocht.
  • Heeft weinig zoden aan de dijk gezet.
  • Dat spijt mij.
  • Hoe gaat het nu?
  • Ik vroeg mij af…
  • Ja?
  • Wilt u iets met mij drinken bij dat nieuwe tentje in de Anjerstraat? Vanavond?
  • Morgen ook goed?
  • Prima! Zullen we acht uur afspreken?
  • Gezellig! Tot dan.

Zijn vingers hangen aarzelend boven het toetsenbord. Hij geneert zich zo. Wat een gezellige avond moest worden liep uit op een regelrecht fiasco. Hij had zulke mooie plannen met haar. Wat was ze mooi. En lief. En warm. Hij lijkt verdorie wel een onbeholpen puber. Wat nu? Alleen in een donker hoekje blijven kniezen of lef tonen? De gêne voorbij gaan en opnieuw proberen? Hij haalt eens diep adem.

  • Sorry
  • Geeft toch niks
  • Ik vond het wat vervelend
  • Kan gebeuren
  • Maar uitgerekend gister, had me er op verheugd
  • De eerste keer hoeft toch niet perfect
  • Liever wel
  • Het was idd wat onhandig 😉
  • Ik schaam me nog
  • Was eigenlijk wel aandoenlijk…
  • Je maakt het erger!
  • Arme jij, zo bedoel ik het niet
  • Maak ik nog een kans denk je?
  • Hoezo?
  • Wil je nog eens…
  • Ja ik wil!!!
  • Ik ook!!! En beloof je dat ik deze keer een nieuwe broek aan heb waar ik niet uit zal scheuren.

 

Advertenties

12 gedachten over “Digitale Liefde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s