Onbegrip

onbegriptegel

In de buurt van ons huis is een veldje. Een grasveldje. Vandaag echter een tentveldje. Een kijken-hoe-het-ook-alweer-moet-die-tent-opzetten-veldje. Ik heb tijd genoeg om het te volgen. Wie weet steek ik er nog iets van op. Misschien word ik wel besmet met het kampeervirus. Een blauwe en een beige kniebroek doen hun uiterste best. Enthousiast worden de eerste verrichtingen verricht. Die wisten ze nog wel van vorig jaar. Maar dan. Hoort die nou links of rechts? Moet deze eerst en dan die er over? Nee, toch er onderdoor. Waarom past dit nou niet meer? Hier hadden we er toch twee van? Waar heb jij dat ding gelaten? Ik heb helemaal niks ergens gelaten! Ik zag toch dat jij hem had? Misschien heb je hem zelf wel kwijt gemaakt! Ik ben toch niet achterlijk?! Nou… Waar is de gebruiksaanwijzing? Hoezo, jij hebt toch moeite met begrijpend lezen! Het enthousiasme maakt plaats  voor een flinke portie irritatie. Na anderhalf uur staat er iets wat prima voor een tent kan doorgaan. Prima. Voor scheve mensen. Die op hun knieën lopen. Dikke prima.

Dan weet ik zeker dat het virus wederom aan mij voorbij zal gaan. Ik houd er sowieso niet van als ik eerst de vreemdste dingen op of uit moet vouwen, in of uit moet klappen, uit of op moet rollen. Ik begrijp het gewoon niet. In een folder zag ik zo’n klein vouwstoeltje, je weet wel twee gekruiste stangpoten en een klein lapje stof om op te zitten. Op het eerste gezicht een lief gezicht, leuk stofje ook, maar uitsluitend geschikt voor maatje zero. Daarbij verkochten ze een plastic houten blad dat je op het krukje kunt leggen, past precies over dat lapje en dan heb je een tafel! Tafeltje. En waar moet je dan zitten als de stoel een tafel is geworden… Ik begrijp het gewoon niet! In een andere folder stond de allernieuwste uitvinding: tentharingen met LED-verlichting! Eerst denk ik nog dat dit handig is, onmisbaar eigenlijk. Stel dat je ’s nachts in het donker met een rol onder de arm naar een bepaald hok moet (O gruwel!!!). Dan bedenk ik dat ik eerder over de scheerlijn struikel dan over de haring…

Ik begrijp het gewoon niet. Ook morgen niet.

 

14 gedachten over “Onbegrip

  1. Het zal ook nooit vat op mij krijgen. Maar eerlijk is eerlijk: met een kop verse – met de hand gefilterder – kampeerkoffie op een veldje bij een temperatuur van plm 21 graden in het zonnetje, dat trek ik aardig. Zolang ik maar niet naar de wc hoef, de afwas mag laten voor wat ie is en ’s avonds weer lekker in mijn eigen bedje lig 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s