Maandelijks archief: maart 2016

Pakkans

Even een boodschap doen duurt soms langer dan even…

Dan kom je een boodschap tegen waar je langer over na wilt denken.

Zoals deze:

IMG_20160316_122411

Zo’n simpel bordje roept bij mij subiet diverse gedachtes op:

Oké! Dan doe ik dat niet?!

Waarom mag dit niet?

Wie wil dit eigenlijk wel doen dan?

Wat gebeurt er als ik het toch doe?

Waarom heet dit een inpaktafel?

Waar moet ik dan uitpakken?

Of alleen maar wat ompakken?

Als ik aanpak krijg ik dan een pakkerd?

Of moet ik nog meer doorpakken?

Niet alleen ver- maar ook herenpakken?

Of mooie heren pakken?

Wie pakt mijn gedachtes op?

Ik vind het een pakkende boodschap!

Advertenties

Confronterend

Als je regelmatig kruiswoordpuzzels invult

dan weet je wat je moet invullen bij ‘kiem’.

Juist…‘ei’!

Daarmee doelend op het feit dat een ei het begin van alles is.

Dat kan wel zo zijn

maar als de haan er niet als de kippen bij was

 om in de hennenren als haantje de voorste rond te scharrelen

en/of als je een feministische kip treft

zonder broedse neigingen,

dan stelt zo’n ei natuurlijk niets voor.

Wordt het in de kiem gesmoord.

 Dooier kan niet.

Daarom vind ik deze advertentie in de Allerhande schrijnend:

 bak een ei

en maak er zelf maar een kuikentje van!

RSCN4063

Daarbij: alsof ik toevallig nog twee erwtjes heb liggen.

Daar kraait toch zeker geen haan naar…

4 Paashaasmijmeringen

1.Veel mensen hebben vaak meelij met mij

omdat ik constant met die mand met eieren op mijn rug rond moet springen.

Aardig van ze!

Ze vergeten echter dat het uitgeblazen eieren zijn

en dus niets wegen.

Waar ze dan weer niet bij nadenken is :

elke Paasochtend in dat natte gras!

Zo funest voor een hazenblaas.

2. De ieder jaar terugkerende vraag blijft:

wie was er eerder, de haas of het ei?

3. Weet je wat erg is?

Volwassen mannen die zich als mij verkleden.

Het fluffige en wollige dat ik graag uitstraal

is bij hen nergens te bekennen.

De vettige stof slobbert om het lijf,

en geeft hen het uiterlijk van

een uit zijn krachten gegroeide anorexiahaas.

4. Weet je wat jammer is?

Dat mensen denken dat wij nooit oogproblemen hebben

door het worteltjes eten.

Maar ook wij hebben wel eens een lui oog.

IMG_20160314_113356

Vertalen

vertalen

Je hebt het vast ook wel eens meegemaakt, dat je een winkel binnenstapt tegelijk met iemand anders. En omdat je de winkelroute aanhoudt kom je die persoon steeds tegen. Je haalt hem in en vervolgens passeert hij jou weer. Als het dan ook nog eens meerdere personen zijn, een stel of een gezin, krijg je gratis een inkijkje in hun leven. ‘Niet te zwaar eten want we moeten nog sporten’. ‘ Iets extra’s voor bij de koffie want oma komt morgen’. ‘ Neem je nu alweer wijn?’.

Van de week liep ik gelijk op met een ouder echtpaar. Meneer was een statige verschijning, oogde een beetje moe maar duwde dapper de rolstoel van zijn vrouw. Een allerliefst dametje met glimmende oogjes en haar sjaaltje een beetje scheef. Plots sprong zij uit de rolstoel en pakte gretig het eerste artikel binnen haar bereik. Ze bekeek het van alle kanten, legde het terug, pakte het volgende artikel, draaide het om en zette het weer terug. Zo schuifelde zij het hele gangpad door. Eén gangpad lang hield hij zijn mond en volgde gedwee met de rolstoel. Toen hield hij het niet meer uit.

  • Kom je weer zitten?
  • Nee!
  • Kom nou?!
  • Nee, zeg ik toch!
  • Kom zitten!
  • Nee, even kijken hier.
  • Je weet niet eens wat je moet hebben…
  • Als ik het zie weet ik het!
  • Kom nou zitten dan rijd ik je erlangs.
  • Nee!!
  • Kom zitten! Nu!!
  • Nou zeg, blaf niet zo.
  • O, wil je het op een clash laten aankomen?!
  • Op een wat? Praat toch gewoon man.
  • Kom zitten! Wil je weer naar de cardioloog?!
  • Hij ziet het toch niet…ik ben bijna klaar!

Zo ging het nog wel even door. Na het afrekenen bij de kassa zag ik hen weer. Zij zat weer in de stoel. Met een verbeten trekje om haar mond hield ze het tasje tegen zich aangeklampt. Hij sjokte er achter. Nog vermoeider dan eerst. Ze zeiden niets meer. Hopelijk kunnen ze elkaar vertalen. Naar ‘Ik word de hele dag geleefd mag ik alsjeblieft even zelf een boodschapje uitzoeken?!’ en naar ‘Kom nou zitten lieverd, want ik ben zo bang dat je weer ziek wordt en ik kan je niet missen!’.

 

Genegenheid voor zw

Er zijn mensen die een voorkeur hebben voor een bepaalde letter. Zij noemen hun kinderen Jan, Joke, Jaap, Jopie en Jacoba. De hond heet Joker en ze hebben een tatoeage van vijf in elkaar gevlochten J’s. Jottem!

Ongeveer zo ben ik dol op woorden die beginnen met zw. Zwoel. Zwanger. Zwichten. Zwachtel. Zwelgje (als u begrijpt wat ik bedoel). Zwerkbal (met Harry). Zwavelstokjes (van dat sneue meiske). Zwieren en zwaaien. Zweven en zwermen. Daar moest ik opeens aan denken toen ik dit zag:

zwerm vogels

Zo’n reusachtige zwerm vogels die maar heerlijk met elkaar zweven en zwieren. Wat een mooi leven! Hoe dit precies werkt weet ik niet maar ik stel me zo voor dat helemaal vooraan een leider vliegt. Met een geel petje op. Hij bepaalt het tempo en de richting. ‘Fuut’ betekent linksaf, ‘Fuutfuut’ rechtsaf en ‘Futerdefuut’ betekent een salto. Iedereen volgt hem blindelings. Zonder elkaar maar met één vlerkje te raken. Niemand botst, niemand duwt of trekt, niemand valt uit die hechte groep naar beneden. Wij mensen kunnen nog niet eens vlekkeloos langs elkaar heen lopen in een drukke winkelstraat. En dan is er pauze:

vogels op een draad

Kilometers verlengsnoer in de lucht maar nee, gezellig naast elkaar op hetzelfde stukje. Vaak op bijna precies gelijke afstand van elkaar. De pootjes gekromd om het smalle snoer. Zonder omkukelen. Zelfs als de kabels heen en weer zwiepen zitten ze heerlijk wat te zwabberen en te zwengelen. Ik heb er een zwak voor.

Feiten en fabels op een rij

feit of fabel

Het is achter de rug! In tijd van ruim zeven uurtjes was de inhoud van ons oude huis verplaatst naar ons nieuwe! Natuurlijk staat hier nog niets op zijn plaats en grijp ik regelmatig mis, intussen ben ik wel een expert in het bouwen van dozenmuurtjes, rekening houdend met logische loopgangetjes.

Dank trouwens voor alle meelevende reacties de afgelopen weken, het heeft me enorm gesteund. Het spijt me dat ik sommige lezers heb afgeschrikt ooit te willen gaan verhuizen. Die lezers wil ik graag tegemoet komen. Als ervaringsdeskundige wil ik met plezier enkele feiten en fabels over ‘verhuizen inclusief verbouwen’ op een rijtje zetten. Ter bemoediging. Of niet.

 

Goed gereedschap is het halve werk

FEIT! Zorg altijd voor een goed aardappelschilmesje. Je kunt er mee afkrabben, in lastige hoekjes poeren, behang snijden, verf roeren en zelfs een appeltje schillen.

 

Je valt er reuze van af

FABEL! Omdat je alles maar vieren moet. Wat nou pannenbier! Wij doen aan keukenkaassoufflés, toiletsoesjes, badkamerbubbels, vloervlaai en gordijnengoulash.

 

Je handen en nagels gaan geheid naar de Filistijnen

FEIT! Maar het spaart je wel schuursponzen uit.

 

Bouwvakkers maken alleen maar klereherrie

FABEL! Ze fluiten ook wel eens psalmen.

 

Je portemonnee verandert razendsnel in uienleer

FEIT! Als je er in kijkt springen de tranen in je ogen.

 

Verhuizers werken stressverlichtend

FEIT! Je denkt eerst van niet omdat er ‘s morgens heel vroeg opeens vijf hele grote mannen in je huis de polonaise gaan doen ´Ff kijken hoor!´ om vervolgens de dozen als de wiedeweerga een verdieping lager te gooien. Bij een bonk hoor je ‘O, das weer een voortandje minder’… om je gerust te stellen natuurlijk, dat de muur en dozeninhoud nog heel zijn. Fijn. Ze zingen gezamenlijk gezellig alle variaties op Nederlandse smartlappen, van ´Zijn het je ogen?’ tot ‘Zijn het je knieën?’. Ze dragen met één hand op de rug een doos met zware planten en vragen gedienstig ‘Waar had u de soepgroente gehad willen hebben mevrouw?’. Dat is toch reuze vriendelijk. Het is ook altijd een mooie gelegenheid om je dialecten weer eens op te halen. Een rashagenaar blafte regelmatig in zijn telefoon ‘Wat moet jè nâh weer!!!’ en troostte mij ongevraagd ‘Blè dat ut dgoog is mûvrâh, want ès vinnik ech ûn kattestroffe!’. Ik haastte me hem gelèk te geven.

 

Je krijgt er heel veel voor terug

FEIT! Hoop ik. Hier kom ik later nog wel eens op terug… 😉