Heldendaad(je)

Een rustige herfstdag… ja, dat dacht je!

De zon lokt me naar buiten, de herfstkleuren maken me blij, de dwarrelende blaadjes zijn de enige neerslag die ik hebben kan.

DSCN3698

Zo hebben meneer en mevrouw eend vanmorgen ook gedacht. Kom, we gaan even de vliezen strekken en een lekker waggelingetje maken. Ik zie het mannetje met zijn snavel grasduinen tussen de blaadjes. Of heet het dan bladduinen? Op een zeker moment heeft hij een bolletje van iets te pakken en laat het indrukwekkend rondrollen tussen zijn snavel. Net op het moment dat hij het wil uitspugen maakt het vrouwtje een onverwachte beweging. Manlief schrikt zo hevig dat hij het kleinood inslikt! En dan blijkt dat het eerst nog kleine bolletje duidelijk te groot is voor zijn keelgat. Ik heb nog nooit een eend blauw zien aanlopen maar dit heeft er veel van weg. Hij maakt vreemde geluiden en schudt nadrukkelijk zijn kopje heen en weer. Zij maakt het er ook niet beter op want ze rent van de zenuwen alleen maar rondjes rond haar eigen staart.

Wordt er nu iets van mij verwacht? Wat moet ik doen dan? ‘Aanmoedigen tot hoesten’ vind ik snel op internet. Op mijn knietjes hoest ik als een malle in de hoop dat het dier mij nadoet. ‘Klop vijf maal op de rug’ is de volgende stap. Maar wie zegt dat ik het ruggetje niet finaal doormidden sla na twee keer kloppen. Zijn oogjes draaien al weg. Wat moet ik doen?! De Heimlichmanouvre dan maar…waar dit dat verdraaide onderste borstbeen…bij zijn staart?! De adem giert intussen door de beklemde luchtpijpjes. Moet ik nu echt mond op snavel toepassen? Eerst maar even stabiele zijligging proberen. Ik strek mijn handen behulpzaam uit. Nu wordt mijn vrijpostigheid niet langer getolereerd door het vrouwtje. Ze neemt een aanloopt en springt ter verdediging boven op het mannetje. ‘Hij is van mij, blijf af jij!’, snept ze nijdig. En dan gebeurt er een wonder: de woerd wurmt en rochelt nog wat om onder het gewicht van het vrouwtje uit te komen en ‘Hoepla!’ het bolletje vliegt met een boogje uit zijn keel. Ik sta paf en kijk naar de rollende kastanje die voor mijn voeten tot stilstand komt…

8 gedachten over “Heldendaad(je)

  1. Haha hier moet ik toch even om lachen 😉 Wat een heerlijk verhaaltje. Beleef het in mijn gedachten. Ben wel ontzettend blij dat de eend het overleeft heeft! Waar je EHBO al niet goed voor is 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s