Even vluchten

Even een paar dagen weg geweest. Gevlucht van haast, besognes en gedoe. Er tussenuit geknepen. Ondergedoken. Weg van de sores. Twee nachtjes in een heerlijk hotel in Münster moest er voor zorgen.

En dan blijkt : ik ben de moeilijkste niet! Ik pas me razendsnel aan. Heel makkelijk laat ik mijn bed onopgemaakt achter zodat de huishoudelijke hulpen niet voor Truus Snot rondlopen. Ik pak heus wel mijn eigen ontbijtje, smeer zelf mijn luxebroodjes, dop mijn eigen ei maar ik zal niemand in de weg lopen tijdens de afwas. Ieder zijn ding. Het diner laat ik graag aan tafel bezorgen. Vooral aan een tafel met gesteven wit linnen lakens, gepoetst zilver en gewreven kristaltafel. Ik eet zonder tegenstribbelen wat mij wordt voorgezet. Eet het hele bord zelfs netjes leeg. En ’s avonds schuif ik zonder morren tussen de gladgestreken zachte lakens. Overdag hang ik als bij afspraak de toerist uit. Bezoek kerken (foto1) die de moeite waard zijn. Ga naar het Rathaus (foto 2) waar je voor twee euro de handtekeningen mag zien onder het verdrag van de Vrede van Münster. In de Konditorei eet ik braaf mijn fruit (foto 3) op. In de winkels verdiep ik mij in het cultuurverschijnsel Oktoberfest (foto 4).

DSCN3594        DSCN3606

DSCN3627DSCN3621

Op de terugweg, doezelend in de auto, probeer ik te bedenken wat die sores ook alweer inhield. Van welke problemen ik wilde onderduiken. Opeens realiseer ik dat het woord ‘vluchten’ in de tweede zin volstrekt verkeerd gebruikt is, misplaatst is zelfs. Ik ga toch van de ene veilige plek naar de andere? Zo heeft het uitstapje in meerder opzichten nut gehad. Het zet me weer met beide benen op de grond. Wat is nu eigenlijk echt belangrijk! Vooral als ik al die vrachtwagens onderweg ziet…bij de aanblik van elke wagen hoop ik zo ontzettend dat ze werkelijk vervoeren wat de belettering aangeeft.

 

Advertenties

7 gedachten over “Even vluchten

  1. Vluchten kan niet meer… het liedje van Jenny Arean, dat zong Chris toen bleek dat ik toch een beetje veel verliefd op hem werd. Zo kreeg het woord vluchten voor mij destijds een heel andere betekenis.
    Nu zoveel droefheid en treurnis en je gedachten bij het voorbijrijden van grote vrachtwagens heel begrijpelijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s