Maandelijks archief: augustus 2015

Uit de kist

Vandaag eens out of the box gedacht… Ik vroeg me zomaar opeens af ‘wat doet iemand als het zijn/haar seizoen niet meer is?’. Wat doet zo’n elfstedentochtijsmeester in de zomer? Wat doet een buitenzwemmer in de winter? Wat doet een mosselman als de mosseltijd voorbij is? Een ijscoman in de winter? Een pruimenplukker na de pruimentijd? Hamvraag is ‘wat doen seizoenarbeiders in de andere seizoenen?’.

Daarom vandaag eens rondgekeken in de bollenstreek. Een rondje Lisse, Hillegom, Sassenheim e.d. gaf een aardig inkijkje in het leven in deze gemoedelijke dorpjes zonder busladingen opdringerige bollenkijkers. Dan zie je opeens wat er leeft, wat er schuil gaat, aan vreugde maar ook aan verdriet. Het leverde een aantal aandoenlijke plaatjes op die ik natuurlijk graag met je deel.

DSCN3494

Niks mis mee, netjes, vriendelijk, uitnodigend, schuilt niets achter.

DSCN3497

En dan toch wat afstandelijk, wegjagerig maar tegelijkertijd ook vriendelijk bedanken, welke ervaringen schuilen hier achter…

DSCN3498

De dorpsjeugd was ingezet om de gracht te dreggen en dan valt er iemand door de mand die zijn kerstboom met verlichting en al gedumpt heeft…wat is er gebeurd…

DSCN3499

Misschien kan er een collecte gehouden worden voor een nieuwe gemeentehuis…

Je steekt er wat van op zo’n dagje buiten de kist denken!

 

(On)bewust

Onbewust 1

Je kent ze toch ook wel? Mensen die zich vreselijk bewust van alles zijn. Ze leven heel bewust. Kiezen bewust bij een bewuste boer bewust eten. Dat nemen ze mee op hun bewust gekozen voertuig naar hun bewust gekozen woning, ingericht met bewust speelgoed en bewust design. Ze lopen bewust hard, eten een broodje bewust en volgen een cursus Bewust Beter Besturen. In het weekend kleden ze zich bewust om naar de Leef Bewust Fair te gaan waar ze bewuste ideeën uitwisselen met andere bewuste lieden. De kraam van Bewust Sterven trekt zelfs bezoekers. Prima. Zelf weten.

Enerzijds word ik er soms een beetje moe van. Waarom vier criteria hanteren bij de aanschaf van een doosje eieren? Waar blijft de spontaniteit? Het joie de vivre! Anderzijds geeft het me soms een soort van schuldgevoel. Of eigenlijk voel ik me schuldig omdat ik me vaak niet eens schuldig voel. Volg je het nog? Nu lijkt het net alsof ik maar wat aanrommel. Zonder ergens over na te denken. Bij stil te staan. Zonder voor- en nadelen te laten passeren. Of ik totaal onbezonnen te werk ga en me nergens van bewust ben. Richting bewusteloos zeg maar. Zo erg is het nu ook weer niet. Niet altijd.

Hoe ik hierop kom? In een opruimbui (ja, ze komen ook bij mij voor) stuitte ik op een pakket oude documenten. En besloot ‘even’ te kijken. Eén schriftuur fascineerde mij in het bijzonder: een beroepskeuzetest uit de vorige eeuw. Door mij ingevuld destijds. De uitslag met de volgende strekking werd daarna naar mijn ouders gestuurd.

Uw dochter zal het best op haar plek zijn in een carrièremix van:

  • Kinderen verzorgen
  • Etalages inrichten
  • Toneelstukken regisseren
  • Verhalen schrijven

 

Deze uitslag werd toen uiteraard niet met de betrokkene besproken… nergens voor nodig. Leraren werden nog met respect en ontzag behandeld. Toetsen hadden toen nog gelijk. En wat denk je? Hoe wonderlijk werken de bewuste en onderbewuste delen van ons brein? Na al die jaren blijkt dat ik onbewust geworden ben wie ik wilde worden!

Soms komt het van zelf allemaal goed…

Tijd over

tijd over

Voor je het weet is die langverwachte vakantie voorbij en ben je opeens weer druk aan het werk, aan het kinderen verzorgen, aan het boodschappen doen, aan het sporten, aan het socializen, aan het weekroosters maken, aan het volproppen van je agenda, aan het van alles en nog watten. En plotseling doe je weer meer dingen die je eigenlijk helemaal niet wilt doen. En voor de dingen die je wel wilt doen is geen tijd meer over. Ik kwam vorige week een heel handig lijstje tegen met 5 tips die garanderen tijdwinst te boeken. In eerste instantie klinken ze logisch, maar toch…

 

  • Kook extra eten voor meerdere dagen.  (Ja, kan…maar om nou meerdere dagen hetzelfde te eten…)

 

  • Gebruik 2 in 1 producten zoals wasmiddel met ingebouwde vlekverwijderaar. (Vraag me meteen af wat het wasmiddel daar zit te doen dan… het wassen op zich duurt net zo lang…)
  • Vul de tijd die je wachtend doorbrengt, zoals het wachten op de trein of op de cv-man met lijstjes maken, mail versturen, vrienden bellen en vakantiebestemming opzoeken.  (Hoe veel te laat moet die trein komen eer je dit allemaal gedaan hebt…Daarbij lijken mij dit nou net momenten om eens even stil te zitten, om je heen te kijken, andere mensen zien rennen en zelf héél rustig van te worden…)

 

  • Kies snelle producten zoals snelkookrijst en snel drogende verf. ( Ja, ja, en dan zul je zien dat mijn rijst al klaar is en mijn kip nog lang niet en wat het verven betreft; dit is nu met het leukste klusje…liever snelschuurpapier…)

 

  • Zeg vaker nee, als je weer eens gevraagd wordt op school als leesmoeder of bij de voetbalclub als chauffeur. (oké, toegegeven, nu ga je tijd overhouden maar… je bent meteen ook verstoken van sociale contacten die je weer de broodnodige ontspanning geven…en je loopt het risico dat niemand jouw kind wil meenemen…) 

 

Tja…kijk maar wat je hiermee doet…je kunt dit ook niet lezen…dan hou je tijd over…! Je kunt ook gewoon niet zo zeuren en een voorbeeld nemen aan Hendrik Groen die op 83 ¼ leeftijd een jaar lang een dagboek bijhield met de veelzeggende titel

DSCN3486

‘Pogingen iets van het leven te maken’. Een evenzeer hilarisch als schrijnend boek. Een aanrader voor de klagers, zuchters en steuners onder ons. Voor degenen die nog niet zo’n zin hebben om te beginnen na de vakantie. Hendrik Groen heeft ook niet altijd zin in zijn laatste dagen maar verzet zich met alle ouderdomskwaaltjes in zich tegen Het Grote Verpieteren! Ik neem die oude wijze raad maar even over: wat je ook gaat doen, MAAK ER WAT VAN!!!

 

Samsam

Eerst hadden wij een Truus. Wegens stemproblemen moesten wij haar wegdoen. Ze gleed ook regelmatig van het dashboard hetgeen niet erg elegant overkwam. Ja, het was een rebelse meid, die net iets te vaak in de clinch lag met de bestuurder. Twee eigenwijzen aan één stuur, dat wordt ruzie op den duur. Uiteindelijk was zij niet meer te houden. Ze moest er uit!

Toen kwam Sander. Rustig en bedaard loodste hij ons overal doorheen. Oneway straatjes in een Engels dorpje waren voor hem een lachertje. Dwars door een stad als Kopenhagen vond hij serieus grappig. Ook op slinkse wijze langs Parijs suizen bracht hem niet van zijn stuk. Een Sander waar je op kunt bouwen! Slechts één keer heb ik hem in lichte paniek gezien. De chauffeur parkeerde de auto met de neus richting water en we hoorden ‘Indien mogelijk, keer om!’. Sander riep het drie maal, steeds een octaaf hoger en steeds sneller. Ik durf te beweren dat ik hem zachtjes een zucht van verlichting hoorde slaken toen we daar weer vertrokken…

Een paar weken terug was Sander uit logeren en moesten wij noodgedwongen het oude ambacht kaartlezen weer oppakken. We moesten handmatig de juiste weg vinden. Met een kaart. Met vouwen. Veel vouwen. Gescheurde vouwen. De gezochte straat stond precies op zo’n vouw. Zagen we drie kwartier later. Nimmer hebben wij een huisgenoot zo warm onthaald als onze Sander.

Alleen zijn logo:

tomtom

Wat stelt het nou toch voor? Die twee handjes. Zwaaien ze? Wapperen ze? Willen ze ons de hand reiken? Klappen ze van blijdschap? Duiden ze op handwerk? Roepen ze op met zonder handen te rijden? Zijn het twee handen op 1 buik? Nou ja, we weten wel meteen dat Sander uit een goede familie komt, een familie van stand met een dubbele naam, met een eigen familiewapen! Geen diva zoals ZsaZsa, geen heerlijkheid van chocola bonbon, geen simpele samsam deal, maar een betrouwbare en behulpzame nazaat van de familie Tomtom!

Nuttig

Ik ben graag nuttig bezig. Soms nog liever onnuttig maar daarover een andere keer. Nuttig dus. Iets wat zin heeft. Zodat ik duidelijk weet waarom ik iets doe. Of waarom ik iets juist niet doe. Of in elk geval niet op die manier. Dat geeft me een goed gevoel. Ik snap het. Kan er mee leven. Voel me zinvol. Of vind een product zinvol, nuttig.

En dan gebeurt het wel eens dat ik ergens het nut totaal niet van inzie…

Ik weet bijvoorbeeld dat het nutteloos is om hard op de afstandsbediening te drukken als de batterijen bijna leeg zijn. Zelfs harder drukken helpt niet. Zo zinloos. En toch doen…

Zo tob ik altijd met mascara. Waarom sta ik daar zo onelegant bij, met mijn mond wagenwijd open. Terwijl dat zo nutteloos is. Je hoeft alleen maar je wenkbrauwen flink op te trekken. Je mond kan dicht blijven. Probeer maar.

En nu we het toch over mascara hebben; wat is het nut van al verschillende borsteltjes?

mascaraborstels 2

Ze beloven allemaal hetzelfde. Het enige wat ik wel graag dik wil hebben. Volle wimpers met een zwierige krul aan het eind. Welk nut heeft dit als je gezegend bent met slechts wat stompjes en geen vaste hand… Welk nut heeft het aanbrengen als het meeste elders terecht komt?

Snap je een beetje wat voor dag ik heb? Wat is het nut van al die regen? Wat is het nut van die lage temperatuur in de zomer. Wat is het nut van al dat geklaag erover? Waarom blog ik nog…

Vol of leeg…?

Ik kan het niet laten. Het blijft gewoon elke keer weer bijzonder. Die vraag- en aanbodkaartjes op het mededelingen/advertentiebord van Albert Heijn. Ik heb er al eens eerder een blog aan gewijd maar gister werd ik opnieuw naar de wonderlijke verzameling toegetrokken. Wat gebeurt er als je te snel leest of niet alles leest? Wat is je eerst indruk? Wat een eigenzinnig taalgebruik, bedoeld of niet? Het was meteen raak:

RSCN3475

Mij viel direct op: het woordje oma…in tegenstelling tot het woordje nieuw! Nu zijn de oma’s tegenwoordig veel jonger dan vroeger, maar toch.

Of deze:

RSCN3476

Tuinman voor alle tuinonderhoud…ja duh, niet voor al je belastingformulieren! En als je het vlug leest zorgt hij ook voor de tuinonderkant. Zou hij ook tuintegels schrobben, tuinstoelen lakken en/of barbecueën? Toch komt het geheel nou niet erg enthousiast over. Ik kijk nog even verder…

Of deze:

RSCN3474

Deze las ik te snel….in eerste instantie dacht ik: om wàt voor koffie gaat het hier? En dan de spatie tussen in en stelbaar. Verder vraag je toch af waarom doet Ria haar bed weg? Gaat ze eindelijk samenwonen? Gaat ze emigreren? Is haar laatste kind het huis uit? Heeft ze het altijd al een rotbed gevonden?

Nog eentje dan, ik moest hem wel drie keer lezen….

RSCN3477

Is het een boek of een band? Is alleen het papier maat A5 en hoe zit het dan met de/het band/boek? Is tie nou leeg of niet? O nee, de notenbalken zijn leeg! Ik kan er dus noten EN muziek op schrijven. Dan kan ik de verschillende muziekstukken nog scheiden met taBBladen of zitten die taBBladen tussen de lege notenbalken en de lege vellen? Een overvolle advertentie met lege teksten… Stefan zit wel erg om geld verlegen… Kennelijk ooit aan een muziekstudie begonnen, een carrière als sing en songwriter in ‘t verschiet maar doorbreken duurt even en je moet toch eten nietwaar. Succes Stefan!

 

12 augustus

‘Hé bitch, kom hier!’.  Ik draai me om. Op z’n zachtst gezegd verbaasd. Hoor ik dat goed? Heb je het tegen mij?

Ja, soms ben ik wat ouderwets. Zoals bijvoorbeeld met hondennamen. Ik snap heus wel dat Fikkie en Kees niet meer kunnen. Bij vernoemingen zoals Tinkerbell kan ik me nog iets indenken. Zeker als het bazinnetje Paris Hilton heet. Kan zij ook niets aan doen. Vernoemingen als Rex, Rakker en Lassy tonen een gebrek aan creativiteit. Te makkelijk. En Wodan voor een pekineesje lijkt mij zwaar overdreven. Natuurlijk klinkt Lady of Fifi veel vriendelijker. Of Goldy of Snoopy. Bij Whisky heb je toch het nadeel dat mensen iets anders van je gaan denken als je de hond steeds roept. Henk of Hanneke kunnen dan op de een of andere manier weer niet. Maar Bitch? Wie noemt zijn hond nou Bitch?!!!

hond 3

Nou ja…het is vandaag 12 augustus: Dag van de Jeugd…;-/

Vreemd

helm

Pok!!!

Een stomme vlieg

knalt met een snelheid van 9,8 kilometer per uur

tegen de glazen pui.

Hij verblikt of verbloost niet

en vliegt verder.

Dreun!!!

Ik loop onoplettend

met een snelheid van 0,01 kilometer per uur

tegen dezelfde glazen pui.

Een duizeling,

een fikse buil

en een gevoel van lichte hersenschudding.

Hoe kan dit???

Dragen zij soms stiekem zwarte helmpjes…