Vakantie = inpakken en wegwezen

 

‘Moet dit ook mee?!’

‘Ja schat, we kunnen niet zonder!’

vakantieauto

Op vakantie gaan gaat niet zomaar, er gaat het een en ander aan vooraf. Allereerst het inpakken. Zonder te willen opscheppen kan ik met een gerust hart stellen dat ik hier een kei in ben. Ik kan griezelig goed stapelen en stouwen, dit alles zonder echt te proppen. Menig reisgenoot heeft versteld gestaan ‘Heb je dat óók bij je??!’. Dan heb ik het niet over Nederlandse aardappelen en heel veel hagelslag want wat is er leuker dan in een ander land boodschappen doen? Maar ik heb het vermogen om in doemscenario’s te denken. Stel dat….en wat nou als…. Een voorbeeld: geven de weersvoorspellingen  uitsluitend hoogzomerse temperaturen dan zie ik toch een onverwachte kille dag opdoemen. Zo kil dat de lange broek gewenst is. Dan zie ik het gebeuren dat iemand (anders) iets smerigs op die broek knoeit. Dus heb ik voor iedereen twee lange broeken mee. Ik krijg pas zin in vakantie als ik het getingel van de lege kledinghangertjes in de kast hoor en ik zeker weet dat van bikini tot bontgevoerde vestjes in de koffer zitten. In het gunstigste geval gaat driekwart van de kofferinhoud alleen maar heen en weer mee op vakantie en kan na afloop zo de kast weer in. Kortom ik ga over de koffers, de tasjes, de bakjes, de zakjes en de mandjes. Schat gaat over de auto…

Wegwezen dan maar. Het heeft altijd wel wat, met z’n allen op de Route du Soleil. Zo’n Route verbroedert. Want je rijdt een aardig tijdje met dezelfde auto’s/mensen op. Je haalt elkaar eens in. Je gluurt eens bij elkaar naar binnen. Je herkent elkaar na verloop van kilometers. Afgezien van de bumperklevende of rechtsinhalende wegmisbruikers, de asocialen die heel sociaal maar slingerend zitten te facebooken, zijn er ook gezellige meerijders. De voortdurend met elkaar kletsers, de samen zwijgers, de dommelende knikkebollers, de gestreste let-jij-nou-es-op-die-kinderen-stellen, de van verveling eters, de constante rokers, de enthousiaste meezingers, de altijd aanwezige neuspeuteraars, de onsmakelijke blote voeten op het dashboardleggers.  We vormen een groep, een team, een bonte verzameling, een club, een peloton dat van weerszijden afstevent op Parijs! Maar we redden het! De derrière de bois is snel vergeten als de eindebestemming bereikt is!

 

 

Advertenties

8 gedachten over “Vakantie = inpakken en wegwezen

  1. Hahaha hilarisch! Die foto ook 😀 Ik kan dus niet goed inpakken, maar mijn vriend wel! Alles wordt meganetjes opgevouwd en op één of andere manier zo in de koffer gestopt dat er veel meer bij kan dan als ik het zou doen 😉

  2. Haha, als wij in zuid-Frankrijk aankwamen was het enige dat we niet bij ons hadden zomerse kleding. Want: op een koude, regenachtige dag vertrokken uit Amsterdam. Bij ons werkte dat zo 😉

  3. Oh heerlijk Carla dat vakantie ik neem dit jaar echt niet teveel mee stressgevoel. Kijk dat lees ik nu graag, dat iemand anders het ook onsmakelijk vind, blote voeten op het dashboard… de route soleil, altijd goed voor een blog.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s