Maandelijks archief: mei 2015

Bevrijdingsconcert

5 mei 2015

Wat bindt er meer als je iets te vieren hebt dan muziek? Daarom houd ik zo van die bevrijdingsconcerten. Vooral die in Amsterdam. Hollandser kan bijna niet: op het water, in de hoofdstad, met de Koning en Koningin er bij!

Prachtig om te zien al die dobberende bootjes gevuld met oranje mensen, bitterballen, bier en vlaggetjes. De gezellige feestverlichting om de Magere brug. Hulde voor het fantastische live orkest met al die jonge mensen. De eerlijke afwisseling van moderne en klassieke muziek. Een Koningin die het zo koud had dat ze haar neus bleef snuiten. Een Koning die ver uit de maat maar wel dapper probeert mee te zingen met Alfred Jodokus Kwak. Het spetterende vuurwerk. Het was een feestje!

Natuurlijk zijn er wat kanttekeningen. Wat ik niet begrijp is het gebruik van die knijpers… Je weet al maanden van te voren dat je mag optreden in het orkest, je weet al maanden dat het in Nederland ook wel eens wat minder weer kan zijn, je hebt je haar laten doen, je hebt nieuwe kleding gekocht, kortom je bent volop voorbereid. Waarom dan die lelijke roze knijpers om je bladmuziek bij elkaar te houden? Waar ik ook maar naar bleef kijken waren de tafeltjes voor de koninklijke familie. Had er niemand een strijkijzer mee? En waarom stonden daar geen glaasjes en kaasstengels, desnoods kopjes en stroopwafels op?

Het zijn natuurlijk futiliteiten maar ik verheug mij nu al op Lucky tv.

Advertenties

Heimwee

Hèhè, net terug van een paar dagen Düsseldorf. Even lekker een paar dagen weg, de boel de boel laten, niets moet en alles (bijna) mag.

 

DSCN2782   DSCN2829       DSCN2799

Tja, wat moet je zeggen van deze stad. Hij is groot. Ligt aan de Rijn. Heeft heerlijke terrassen aan de Rijn. Heeft een Lambertuskerk met een scheefgedraaide toren. Nadat deze toren na verwoesting met vers hout opgeknapt was is dit hout vreemd genoeg gedraaid opgedroogd. Heeft stevige bruggen zodat je de Rijn moeiteloos kunt oversteken. En aan de overkant mag je zomaar langs een villawijkje lopen.

 

Je komt er de prachtigste muurschilderingen tegen, de vrolijkste putdeksels en gezelligste beeldenpartijen.

DSCN2841    DSCN2771    DSCN2772

 

En natuurlijk winkels, winkels, winkels en nog eens winkels. In alle soorten en maten maar ook in alle prijsklassen. Op de Königsallee is het vooral vergapen aan etalages van beroemde merken. De uitstalramen bieden vaak niet meer dan drie ongeprijsde items want wat het kost is daar bijzaak. Je struikelt er over de Porsches, naaldhakken en aangeklede hondjes.

Düsseldorf, een stad van afwisselende uitersten! Mooi maar ik heb me er niet aan gehecht. Dat doe ik namelijk aan mensen. Neem nou Oliver, de man achter de balie in het hotel. Hij heette ons welkom alsof hij daar al dagen naar uit gekeken had. Zijn bakkebaarden die doorliepen tot over zijn kin maar elkaar op een centimeter of drie net niet raakten gaven hem iets artistiekerigs. Hij huppelde achter ons aan naar buiten om de bagage uit de auto te helpen dragen. Zodat hij uiteindelijk de tas droeg en wij onze jas. Hij dribbelde enthousiast voor ons uit om de kamer te tonen en gooide zo trots de deur open dat wij automatisch ‘oh’ en ‘ah’ riepen naar de biedermeierherderinnetjes. Hij klikten zijn hakjes parmantig tegen elkaar en riep schalks ‘Tot Schtraks!’. Nadat wij een hapje genuttigd hadden in de stad betrapten wij hem op het vouwen van de mintgroene handdoekjes die je door het hele hotel kon vinden. De ‘hallo’ en de ‘Tschüs’ waren niet van de lucht. We konden hem er nog net van weerhouden dat hij ons kwam instoppen.

Maar kijk, dit zijn nou mensen die een verblijf nog aangenamer maken en waarnaar ik gewoon heimwee kan hebben. Tschüs Oliver!!!