Maandelijks archief: augustus 2014

Bekentenis

Ik ga het gewoon bekennen. Ik dacht namelijk dat ik de enige was. Maar in de krant stond afgelopen week dat er anderhalf miljoen mensen zijn die het ook doen. Naar omroep MAX kijken. Naar ‘We zijn er bijna’…

 

caravan cartoon

Het gaat om een serie afleveringen waarin de kijker meereist met een groep van zo’n 45 pensionada’s. Deze groep begeeft zich met eigen camper of caravan op een gezamenlijk vakantie. Dit jaar begon de route in het Italiaanse Florence met als einddoel, 5000 kilometer verderop, Palermo in Sicilië te bereiken. De route staat van te voren vast, evenals de campings die worden aangedaan, het aantal dagen dat er op die campings wordt doorgebracht en de excursies. De rest wordt bepaald door de aanwezigen. Martine van Os maakt met diverse reizigers een praatje en zo leren we de mensen een beetje kennen.

Of dit boeiende tv oplevert? Ik vergaap me er aan, maar waarschijnlijk omdat het hele kampeergebeuren ver van me af staat. Om de zoveel dagen wordt het hele ritueel van inpakken en wegwezen herhaald. Het luifeltje wordt eerst afgestoft en dan pas ingerold. De stoeltjes worden ingeklapt en op hun speciale plekje gestopt, vloerkleedjes worden gezamenlijk uitgeklopt en gezamenlijk opgevouwen, emmers worden geleegd, de was wordt binnengehaald, de pootjes worden ingedraaid en de caravan wordt met de afstandsbediening van zijn plekje gehaald. Dat wil zeggen; hij roept dan ‘links!’ of ‘rechts!’ en zij drukt op het knopje ‘links’ of ‘rechts’. De leeftijd is dusdanig dat hier geen geruzie meer plaatsvindt; de geoliede machine drijft op pure routine. Op naar de volgende camping en daar herhaalt zich het hele proces  in omgekeerde volgorde.

Gebeurt er nog iets? Er worden marktjes bezocht, in drie talen hilarisch afgedongen, eten en cadeautjes gekocht. Er zijn groepsexcursies. Meestal onder leiding van een Nederlands sprekende gids komen de grijsaards op de mooiste plekjes en horen de bijbehorende verhalen. Ik, nog steeds op de bank, zie dan ook het indrukwekkende Pompeï, de baai van Napels of de Tempelvallei in Zuid Sicilië. Op de kraterwandeling bij de Etna was ik in eerste instantie jaloers: wat een uitzicht en wat een machtig natuurgegeven. Maar toen het weer opeens omsloeg en ik de oudjes bibberend van de kou,  geen hand voor ogen meer konden zien, zag balanceren op een kraterrandje dacht ik er subiet anders over.

Natuurlijk heb ik zitten grinniken om de kneuterigheid van met een toilettas onder de arm over de camping lopen en twintig keer ‘Mogge!’ roepen, Nederlandse pindakaas meenemen, bonte avonden met salades, maître de jeu de boules mogen zijn, met de krulspelden in het haar voor de caravan zitten, het recept van Emmy’s havermout uitwisselen, ’s avonds zitten zuchten achter een laptopje ‘hoe werkt dat ook alweer’… Maar ik heb bewondering voor de vitaliteit en ondernemingslust van deze generatie, de gemoedelijke sfeer die al die weken gehandhaafd blijft, het aanpassingsvermogen als iets anders loopt als gepland. Om een voorbeeld aan te nemen!

Het enige wat me echt stoort aan dit programma is de naam…dit is toch niets voor een programma met mensen in de herfst van hun leven…!

Petje af!

Gisteren werd een Chapeau beeldje uitgereikt aan Raimond Pouw door wethouder Marc Rosier. Dit beeldje heeft de oprichter en tevens  directeur van de kledingbank gekregen van de gemeente omdat hij ‘een belangrijke bijdrage geleverd heeft aan de leefbaarheid van zijn omgeving’.

chapeau voor Raimond (Mobile)

Precies een jaar geleden is het initiatief gestart; mensen in de minima kleding geven. In het afgelopen jaar is er heel wat gebeurd. Zijn man Vinnie Pouw werd er nauw bij betrokken en met Yvette Vos als derde enthousiasteling vormen zij het bestuur van de nu officiële Stichting MEVE. De naam Met Elkaar, Voor Elkaar drukt precies uit waar het om draait. Er volgde een uitbreiding naar een tweede filiaal in Palenstein, er is verhuisd van Belvedèrebos naar Bredewater, er zijn sponsoren gezocht en gevonden, er is commentaar in de wind geslagen, er is gehuild maar vooral veel gelachen. Zo’n veertig vrijwilligers werken mee, maar er is meer.

Er is contact gelegd met Bisnis, waar alle kleding gewassen en gestreken wordt, er worden plastic doppen ingezameld ten behoeve van de opleiding van blindengeleidehonden, er wordt niet alleen maar kleding verzameld, er worden meubels, wasmachines, lampen, kinderbedjes en nog veel meer huishoudelijke zaken aangenomen en weer uitgedeeld daar waar nodig. Iets wat jammer genoeg vaker voorkomt dan men denkt, ook in Zoetermeer. MEVE regelt dat hele inboedels van eigenaar veranderen. Het mooie vind ik persoonlijk dat Raimond met zijn onstuitbare energie (hij heeft hiernaast ook gewoon een eigen baan!), en zijn geweldige ideeën ook andere mensen aansteekt en stimuleert!

Zo is er de 17-jarige Rachel Den Hamer die hele bijzondere sieraden maakt, verkoopt en de winst belangeloos aan MEVE schenkt. Zij is ook zo’n echte helper; ze heeft vorig haar haar gedoneerd aan Stichting Haarwensen. En  ‘Na de vakantie ga ik een opleiding volgen voor Interieuradvies zodat ik ook mensen die het minder hebben kan helpen met mijn werk’. Samen met haar moeder heeft ze regelmatig leuke spulletjes van MEVE geruild tegen etenswaren. ‘Het sprak me onwijs aan! Veel mensen geven vaak weg aan het buitenland terwijl er hier in ons eigen land ook mensen zijn die het heel hard kunnen gebruiken dus daar wilde ik me ook graag voor inzetten!’, aldus Rachel.

armband (Mobile)        uil (Mobile)

Dit zijn voorbeelden van de door Rachel gemaakte sieraden. Ik moest wel twee keer kijken om te zien waar ze van gemaakt zijn: het zijn namelijk nespressocupjes! Hoe origineel is dit! Wie interesse heeft voor deze originele accessoires (ook leuk als cadeautje!) kan contact opnemen met Rachel via racheldenhamer@hotmail.com . Vraagt u zich wel eens af ‘wat doe ik met de lege cupjes?’,  spaar ze dan voor Rachel! Inleveren kan bij MEVE Bredewater 16. Zoveel koffie drinkt Rachel zelf niet natuurlijk dus doe mee…met elkaar…voor elkaar!!!

Ik zeg: Petje af voor deze mensen!

 

 

 

Ben Aaron

 

dance walking

‘Gaat het wel goed met u mevrouw?’ een verontrust gezicht kijkt mij aan. Snel ruk ik de dopjes uit de oren en vraag intelligent ‘Huh, wat?’. ‘Of het wel goed met u gaat, heeft u last van evenwichtsstoornis of zo?’. Ik verbijt een kriebellach en roep laconiek ‘Nee hoor, alles prima! Bedankt!’ en loop zo rustig mogelijk verder.

Hoe kunnen zij ook weten dat ik sinds kort een grote fan ben van Ben Aaron. Nee, dit is geen nieuwe zanger of filmster maar een fitnessfanaat. Maar dan eentje naar mijn hart. Hij bedacht namelijk op een dag dat het fitness gebeuren in een sportschool niet altijd even leuk is (had ik hem al heel lang geleden kunnen vertellen!!!) en het viel hem op hoeveel tijd je verliest tijdens het wachten op de bus. Dit probleem overdenkend liep hij van werk naar huis. Opeens werd hij bijna onder de voet gelopen, onder de voet gedanst eigenlijk, door een swingende jongeman, bewegend op het ritme uit zijn hoofdtelefoon. De jongeman zag er zo vrolijk uit, zijn muziek klonk zo opzwepend en toen hij een rondje om Ben heen danste werkte dat zo aanstekelijk dat Ben meteen meedanste…en een nieuwe fitnessvorm werd geboren. Walkdancing! Al dansend begeef je je van A naar B, zo simpel is het.

Ben Aaron heeft het idee verder uitgewerkt en getest en ontdekte daarbij een grote variëteit aan mogelijkheden. Je hebt interactie met andere mensen, het is een leuke manier om je stad te verkennen, je kunt het overal en met iedereen doen, je mag je eigen muziek bepalen en je eigen danspasjes! Beweeg je eens zijwaarts, ga eens een trapje drie keer op en af, doe eens iets leuks met een lantarenpaal, wat te denken van een zigzagje bij een rijtje amsterdammertjes. Ook het probleem van het wachten op de bus is op deze manier verholpen: gewoon even lekker bewegen. Wedden dat er meer mensen mee doen? Weg sportschool met je dure abonnement , weg strakke pakjes die nooit lekker zitten, weg moeilijke oefeningen die alleen maar spierpijn geven, weg muziek die je niet leuk vindt.

Dus heb je heerlijk van je vakantie genoten, van de hangmatten, het pootje baden, de glaasjes met kaasjes, de taartjes en sorbets en ben je allergisch geworden voor de calorieën- en stappenteller? Geen paniek, walkdancing is de oplossing! En nu weet je meteen dat als je mij met zwabberende benen en maaiende armen tegen komt ik gewoon aan het danswandelen ben. “The fitness routine that’s making everyone smile” aldus Ben.

Linda

linda

Als amateur blogger ben ik natuurlijk reuze jaloers op Linda de Mol die zomaar een heel eigen magazine heeft! Nou ja, zomaar…

Ten eerste heeft ze jaren daar aan voorafgaand een bepaalde reputatie opgebouwd, is al die tijd vriendelijk doch beslist bij iedereen op bezoek in de huiskamer. Ze hoeft geen naam meer te maken, wie kent haar niet. Ten tweede is haar budget toereikend genoeg om professionele mensen voor haar te laten werken, reportages te maken, fotoshoots te doen, interviews te regelen en ideeën aan te dragen. Ik geloof gerust dat ze zelf een dikke vinger in de pap heeft, zo niet de dikste, maar het scheelt toch een stuk als je niet alles zelf hoeft te doen. En wat te denken van het visagistenleger dat er voor zorgt dat ze zelf elke cover siert. Ten derde is haar adressenbestand ook vele malen groter dan het mijne. BN-ers zien het zelfs als een eer om haar blad op te leuken met een dubbelinterview of het lijstje ‘Stom’ in te leveren.

‘Stom’ is een van de twee steeds terugkerende onderdelen waarbij een bekende Nederlander een lijstje in mag leveren met de dingen die hij of zij als stom ervaart. Het andere onderdeel is de rubriek ‘Favorites, things we like’ verzorgd door een redactie lid. Stel, ik bedoel je weet nooit, maar stel dat jij zulke lijstjes mocht maken wat zou je er op zetten? Ik heb het geprobeerd en het is leuk om te doen; je wordt je van dingen bewust…

STOM

1. Na jarenlange deelname een totaalstand van €11 hebben bij de Staatsloterij.                      2. De laatste haartrend bij mannen; opgeschoren zijkanten.                                                              3. Onesies.                                                                                                                                                                  4. Aardbeienontkroners.                                                                                                                                      5. Mr Proper.                                                                                                                                                             6. Kleine lettertjes.                                                                                                                                                   7. Personenweegschaal.                                                                                                                                                                        8. Muggen.                                                                                                                                                                 9. Nepkikkers die kwaken als je langsloopt.                                                                                             10. Een rubriek over stomme dingen.

FAVORITES

1. Een in 1 x passende spijkerbroek.                                                                                                                 2. Een kapper die begrijpt wat jij bedoelt.                                                                                                   3. Milka Oreo.                                                                                                                                                            4. Een goede musical (regisseren).                                                                                                                  5. Bedtijd.                                                                                                                                                                    6. Vieren (maakt niet uit wat).                                                                                                                           7. Maarten van Rossum.                                                                                                                                       8. Opschrijfboekjes voor mooie woorden.                                                                                                    9. Afdingen.                                                                                                                                                               10. Uitvinding van de wc.

Probeer het ook eens, succes!

 

 

Met je voeten op een krukje

( Dit verhaal heb ik opgestuurd voor een schrijfwedstrijd georganiseerd door uitgeverij  Jaylen-books en het is goed genoeg bevonden om opgenomen te worden in de bundel ‘Zomertijd #7’! Deze bundel staat vol luchtige zomerse verhalen; een lekker vakantieboek.)

Zomertijd #7

De zomer, wat een heerlijke tijd. Zoveel mogelijk buiten zijn en blijven. Ik houd van het geroezemoes in de achtertuinen. Tinkelende glazen. Rinkelend bestek. Spelende kinderen. Onderuit gezakt een boek lezen. Lekkere frisse was aan de lijn. Bij tijd en wijle in de tuin wroeten. De zomervakantie voorbereiden.  Naar het strand.  Tot ’s avonds laat met een wijntje op het terras. Voeten steevast op een krukje.

Was iedereen maar zo betrouwbaar als de zomer; wat er ook gebeurt ze komt altijd. Dat weet je, daar kun je van op aan. Daarom zou het logisch zijn dat je er op voorbereid bent. En toch… Als een lang uit het oog verloren vriendin duikt ze zomaar op. Overvalt ze je toch nog!

Dan loop je de ene dag nog in je verwassen zwarte jeans met daar op je warme inwoontrui. Een rolsjaal om je nek en je lusteloze winterhaar verstopt onder je zelfgebreide muts. Sjokkend op nogal  lompe laarzen. Dan heb je spijt en staat het schaamrood je op de bleke kaken. Spijt van stamppotten met volle melk en nog vollere jus. Spijt van al die keren dat je de sportschool ontweken hebt zodat je wintervoorraad zich steeds duidelijker aftekent rond je middel. Spijt van je laat-maar-waaien kapsel dat je steeds plat en vettig verbergt. Zo kan een simpele Rokjesdag voor een paniekaanval zorgen. Je peeping-toe schoenen tenen gebladderde nagellak op je tenen zien en dan zwijg ik maar over de ontharingsrituelen.

Maar gelukkig hebben we een omhaagde tuin en ben ik zo goed als onzichtbaar. De knoop van mijn korte broek van vorig jaar gaat niet meer dicht en het bijpassende hemdje dat toen zo super leuk stond spant om me heen. Mijn witte benen schitteren in het felle zonlicht. Maar diezelfde heerlijke hartverwarmende humeur opleukende zon geeft me energie. Doet mijn winterdepressie verdwijnen, geeft me lucht, nieuwe ideeën, zin in…van alles! Sla èn sportschool! Ik weet het zeker: ik ga het wel redden. Geef me even de tijd en ik ben helemaal zomerproof. In ieder geval leg ik vast mijn voeten op een krukje.

Na vijf weken van allesoverheersende hitte besluit de buurman toch de lang uitgestelde zaagklus te gaan klaren. Het indringende snerpende geluid doet al het geroezemoes verstommen. De kinderen maken steeds vaker en steeds luidruchtiger ruzie om niks en gillen alsof hen iets vreselijks wordt aangedaan. Het boek heb ik al 26 keer weggelegd. De was hangt net buiten of er vliegt een incontinente vogel langs. In de tuin staat het onkruid alweer kniehoog. Die vakantie uitzoeken geeft alleen maar problemen door de verschillende wensenlijstjes van alle gezinsleden. Bij het buiten eten worden we weggerookt door barbecueënde buren. De filetijd richting strand bedraagt nu al anderhalf uur.  Het wijntje ’s avonds op het terras valt samen met een boeiend telefoongesprek van de buurvrouw en een zeer plaatselijke muggenplaag.

Toch blijf ik zitten. De buren zijn ooit een keer klaar met klussen,  barbecueën, bellen en hun  kinderen.  In de dan ontstane stilte regel ik een vakantie, lees een boek, een citronellakaarsje en geniet van een wijntje op het terras. Ik omarm mijn lang vergeten vriendin; de zomer! Met mijn voeten op een krukje.