Zeven dagen vrijheid

(Dit verhaal heb ik ingestuurd naar een schrijfwedstrijd georganiseerd ter promotie van het nieuwe boek ‘De Week’ van Christine Pannebakker, met als thema ‘wat zou je doen in een week van totale vrijheid’ en dat in niet meer dan 500 woorden. Geen prijs wel een leuke uitdaging.)

Dag 1.

Niet beginnen met uitslapen, zoals je misschien van me zou verwachten maar bijtijds aan de keukentafel. Met een leeg vel.  Voor de goede ideeën. Ik weet allang wat ik wil deze week. Ik wil kunst creëren! Eindelijk het schilderij maken dat ik al jaren in mijn hoofd heb maar waar ik evenzoveel  jaren niet aan toe kom. Het zal groots en meeslepend worden. Ik zal er mee doorbreken. Mensen zullen me smeken nog zo iets prachtigs te maken. Iedereen zal ‘mij’ willen hebben hangen. Boven een schouw in Italië, in een  restaurant in Tokyo, naast een Warhol in Chicago. Ik schenk vast een wijntje in om het te vieren. Zo, de doelstelling is bepaald!

Dag 2.

Laat nu maar komen die creatiedrang. Wat heb ik nodig? Een doek, verf en kwasten. Niet moeilijk lijkt me. O ja, en een ezel. Resoluut naar de stad fietsen om de ingrediënten voor mijn toekomst te halen. Hm, het ruikt in zo’n verfwinkel gewoon naar succes. En wat zijn er veel kleuren, zeker twaalf tinten rood! Ik neem maar van alles wat. De kwasten zijn als set verkrijgbaar van lekker grof tot één-harig steeltje. Doe maar een set. Nu alleen nog een doek. Meteen maar eentje overeenkomstig mijn plannen; groot dus! Op  de terugweg zwalk ik alle kanten uit; de tassen zijn te zwaar, het doek zo groot dat de wind er constant vat op heeft. Maar thuis wacht een wijntje. Zo, de spullen zijn in huis.

Dag 3.

Ezel vergeten! Het doek staat op de keukentafel die ik tegen het aanrecht heb geschoven. Weet je wat, ik ga eerst even op mijn laptop wat voorbeelden zoeken. Per slot ben ik nog geen professional. Eens kijken. Hè een mail van Elly, gezellig. En van Sonja. Even kijken hoe het met Tante Suus gaat. Heeft Johan zijn profielfoto op facebook al veranderd? Een uitnodiging voor een wijntje van Tom voor vanmiddag. Vanmiddag? Maar dat is nu. Nou ja, kunstenaars moeten ook ontspannen, toch?

Dag 4.

Ik verf. Ik schilder. Ik leef. Rood. Donkerrood. Lichtrood. Bruinrood. Zwartrood. Koraalrood. Bleekrood. Karmijnrood. Purperrood. Robijnrood. Tomaatrood. Aardbeirood. Signaalrood. Ik drink wijnrode Bordeaux.

Dag 5.

Goedemorgen, dát is rood! Kunst met diepte hoor. Het heeft alleen nog een goede titel nodig. Ik zie verleidelijke rode linzensoep. Een slagveld. Een heftige zonsondergang. Tranen van bloed. Ik drink bordeauxrode wijn.

Dag 6.

Het is te gewoontjes. Dat is het. Ik heb waarachtig een schildersblock. Verplaatsing is wellicht een goed idee en ik sleep het gevaarte naar de lichte serre. Waarom heb ik dat niet eerder gedaan? Het lijkt nu op een reuzenpalet waar de reus al zijn kleurtjes rood op heeft gespoten. Wat een ellende! Geef me nog een bodempje rood.

Dag 7.

Vanmorgen tevergeefs geprobeerd de verf van de keukenkastjes te poetsen. Daarna kloek een roller gepakt… En bedenk ondertussen: in deze  vrije week heb ik toch toegegeven aan dwang en moeten, met als resultaat een ‘nieuwe’ rode keuken en een schilderij getiteld ‘Ellende’ op Marktplaats.

rood schilderijrode keuken twee
 

Advertenties

6 gedachten over “Zeven dagen vrijheid

  1. haha…geweldig verhaal ! ik heb ooit in een interview gezegd dat het mijn droom is dat “iedereen een kussen van ilsephilips op de bank heeft”. jij gaat nog een stapje verder : naast Warhol lijkt me ook geweldig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s