Gokje

Om de zoveel jaar moet ik er aan geloven.

Als alles om mij heen wat vager wordt en mijn armen te kort lijken is het weer de hoogste tijd voor een bezoekje aan de brillenboer. Vanzelfsprekend eerst overal kijken en vergelijken. En dan begint de ellende. Wat staat me? Wat past bij mijn gezicht? Is deze niet te klein of te groot? Wil ik gezien worden of juist niet? Als ik die blauwe neem past dat dan bij mijn groene vest?

Maar vooral het passen is een bezoeking. Een bril met gewoon glas opzetten en dan in de spiegel een vage versie van jezelf zien… En dan die prijsjes! Waarom zitten die altijd midden op het glas geplakt, waar je met geen mogelijkheid om heen kunt kijken? Of op een label die dan heel flatteus langs je neus bungelt! Als je helemaal pech hebt word je ‘geholpen’…iemand die ongevraagd de meest vreselijke (lees; de duurste) monturen op je neus plant en en passant een pootje in je oor probeert te prutsen.

Ik ben  groot  voorstander van het idee dat je een bril een poosje moet kunnen ‘proefdragen’ want je moet er toch weer een fikse poos tegen aan en doorheen kijken. Het blijft een zeker risico inhouden, ‘binnen 30 dagen ruilen’ is er in deze branche niet bij.

Maar eerlijkheid gebiedt te zeggen dat een en ander niet opweegt  tegen de heerlijke helderheid van de wereld om mij heen die me opeens weer ten deel valt met een zo’n gok op m’n gok.

 gok op gok

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s