Maandelijks archief: juni 2013

Midzomermarkt

Nederlanders, en dus ook Zoetermeerders, zijn gulle gevers als het gaat om goede doelen. Denk aan acties als Serious Request, Alp d’Huzes en Pink Ribbon. Wat gevers gemeen hebben is dat ze graag een duidelijk beeld willen hebben van het einddoel. Het verschil tussen de gevers is de manier van schenken. Zo zal de een liever iets overmaken op een gironummer terwijl de ander liever iets tastbaars koopt en weet dat de opbrengst daarvan volledig naar het doel gaat. Voor de laatste groep mensen is de ‘markt’ uitgevonden. In dit seizoen zijn er ongetwijfeld verschillende te vinden in Zoetermeer maar deze wil ik u niet onthouden; de Midzomermarkt van de Protestante Wijkgemeente Zoetermeer Noord die aanstaande zaterdag gehouden wordt in en rond de Olijftak en Margrietschool aan de Antigoneschouw. Door een lekkere pannenkoek te kopen, iets leuks te vinden op de brocantemarkt, het boek te kopen waar u al zolang naar zoekt, de kinderen op een springkussen te laten springen draagt u met een kleine vergoeding bij aan de verbouwingskosten van de Ichthuskerk. Kom gerust eens langs, de toegang is gratis en de gezelligheid ook!

Midzomermarkt PWZN Carla

Advertenties

Lak aan nagels

Rood, rose, paars maar ook groen, geel en blauw. Rond, ovaal of spits als een stiletto. Het is al een tijdje een trend maar als de buitentemperatuur boven de 20 graden komt lijkt het allemaal veel duidelijker: dames verzorgen hun handen en voeten extra en daardoor ook de nagels.

Een oude gewoonte eigenlijk want het versieren van de nagels is voor het eerst gesignaleerd in 5000 voor Chr. bij Indiase vrouwen die zelfs de hele vingertoppen in de henna doopten. Zo’n 2000 jaar later waren vooral Chinese vrouwen er mee bezig door een mengsel van Arabische gom, gelatine, bijenwas, plantaardige stoffen en eiwitten op de nagels te smeren. Een vrouwelijk kleurtje werd verkregen door toevoeging van vermalen orchideeën en  rozenblaadjes. Een nadeel van dit goedje was dat het uren moest drogen. In 600 voor Christus plakten de dames er als symbool van rijkdom echt goud en zilver op. Zij konden meteen niet meer zonder bewaking over straat. Pas in 1932 werd er nagellak uitgevonden zoals wij die nu kennen, door de Franse visagiste Michelle Ménard. Zij liet zich, misschien niet zo vreemd,  inspireren door autolak.

nail-art-design-ideas

De laatste decennia heeft de nagelverzorging een vlucht genomen. Alleen een kleurtje is eigenlijk te simpel. Alles wat daarna komt noemt men ‘nail art’. Sierlijke lijntjes worden getrokken met speciale stripers; een Burberry-patroon passend bij een sjaal. Geplakte stickers en strassteentjes voor een vrolijk uitje. Een kantachtige stempel voor een elegante uitstraling. Of wat te denken van een opvallende nagelpiercing! Om het geheel een chique tintje te geven is er nu ook ‘kaviaar’ voor op de nagels verkrijgbaar; piepkleine gekleurde bolletje van kunststof die gelijmd worden. Erg bijzonder is de airbrush-techniek; dit wordt meestal door een specialist gedaan. En tenslotte de opmaaktechniek waar met een zelfhardende klei voorstellingen op de nagel gemaakt worden. Deze techniek is meer voor een presentatie, een fotoshoot of een wedstrijd dan om in de praktijk te gebruiken.

Een paar van deze technieken zijn thuis uit te voeren maar vragen wel een zekere handigheid en een fikse dosis geduld. Een nagelstyliste brengt daarom voor velen uitkomst. Ook nagelbijters en mensen met ‘zieke’ nagels kunnen bij haar terecht. Vooral door de toename van allerlei kunststof producten ligt een oplossing eerder voor handen. In Zoetermeer alleen al zijn er heel veel officieel geregistreerde adressen; daarnaast is er ook in elke beautycentrum wel een expert te vinden. Door vakkundige en verantwoorde behandeling schenkt zij ook een dosis zelfvertrouwen. Vaak zien mensen hun handen als een visitekaartje. Het verstoppen in lange mouwen of schoenen is niet meer nodig. Niemand hoeft meer lak aan nagels te hebben!

Hot-of-Not-puzzel-nail-art

Zij bestaat

Vandaag ben ik weer eens ernstig de klos. Ik sta in de ‘verkeerde’ rij bij de kassa, oeps… Vanzelfsprekend op een moment dat ik erge haast heb.

Een oud mannetje, al een poosje aan de beurt, legt omstandig uit waarom hij vandaag de boodschappen doet in plaats van zijn vrouw, die nu, als we de oude baas kunnen geloven, met dikke voeten thuis op de bank zit, nadat hij haar helemaal had moeten helpen met aankleden en nadat hij de dokter had gebeld omdat hij zich toch wel zorgen maakte. ‘Zegels?’, snauwt de caissière ongeïnteresseerd. ‘Eh, waarvoor?’ De rij zucht gelaten. Natuurlijk bevindt er zich iemand in die rij die de groenten niet heeft afgewogen en de mevrouw voor me heeft niet goed begrepen dat zij producten heeft uit de actie ‘twee plus een gratis’ en zij dus tegen de stroom in moet worstelen om het gratis artikel te halen. Tijdens het wachten kauwt het kassameisje verwoed ergens op en inspecteert op haar gemak haar glitternagels, roept dan iets onverstaanbaars naar een collegaatje zonder zich om te draaien. Het identieke meisje spreekt klaarblijkelijk dezelfde taal want samen schieten ze in een hikkende lach. Ik ga maar eens op mijn andere been staan.

Als ik eindelijk aan de beurt ben sta ik met open tassen klaar, stellig van plan het opzwepende ritme van de bliepmiep bij te houden. Bijna gelukt. Ze rolt met haar ogen als ik èn de bon èn de zegeltjes wil. Die propt ze met tegenzin in mijn hand en tegelijkertijd het wisselgeld. Wie is hier nou geïrriteerd? Dan zwiept ze mijn laatste boodschappen met een ferme zwaai opzij zodat de zorgvuldig tot het laatst bewaarde eieren toch nog onder de bloemkool komen, grrr.

Maar er is hoop! Ik weet dat er een kassadame is die het anders doet, die me elke keer vriendelijk gedag zegt, alsof ze het enig vindt mij weer eens te zien. Die zonder morren geduldig wacht tot ik het allerlaatste muntje heb uitgeteld en neergelegd. Die attent het bonnetje voor me opvouwt en me op een warme manier waarschuwt ‘denk aan uw eitjes hoor!’. Ze bestaat echt!

Wie? Waar? Dat hou ik liever voor mezelf anders sta ik alsnog in een lange rij.

 winkelwagentje

Mannen en vrouwen

Man-of-vrouw1

De term ‘rokjesdag’ werd nieuw leven ingeblazen door Martin Bril, doelend op de magie dat  alle vrouwen zonder overleg, op dezelfde dag, met blote benen onder een rok de deur uit gaan. Doorgaans medio april, dit jaar een stuk later. Volgens Bril ‘een feestdag wanneer hij valt’.

Maar realiseren mannen zich de impact hiervan voor vrouwen? Welke van de zeven rokjes? Pas ik er wel in? Benen scrubben, harsen, smeren? Sandaaltjes, blaren? Wat staat er eigenlijk tegenover?

Tja, mannen geven zich nu eenmaal niet zo snel bloot. ‘Rokjesdag’ komt bij hen vaak niet verder dan ‘zondersokjesdag’.