Triest of niet

De bel gaat. ‘Mevrouw, heeft u nog een kerstboom?’. Ik moet de 1 meter 25 teleurstellen. We hebben een nepperd die we twee dagen terug ingeklapt op het vertrouwde plekje op zolder legden naast het groeiend aantal dozen vol met goedbedoelde versieringen. Ik geef hem de tip op de geheime kerstbomendumpplaats te kijken. Even later zie ik hem stralend langskomen, twee naaldloze skeletten met zich mee slepend. Hij wil naar me zwaaien maar ook onder geen beding de buit loslaten dus het wordt een hoofdzwaai en een vette glimlach. Er staat nogal wat op het spel. Bij de Lijnbaan is een inleverpunt waar elke boom een ipod waard is….als je tenminste de loterij wint. Goed initiatief van de gemeente die voor een koopje heel wat rommel verzamelt op deze manier.

Intussen snakt de lege woonkamer naar opvulling. Naar het tuincentrum aan de Voorweg dan maar. Zijn daar niet de kamerplanten in de aanbieding? We zijn niet de enigen en net als de laatste acht weken worden we eerst de hele nog steeds aanwezige Kerstroute door gestuurd. Is er iets te bedenken wat nog triester is dan een kerstmarkt op vijf januari? Een restant vreemd gekleurde ballen, een engel met gebroken vleugels, servetjes die nergens bij passen en een best wel aardig servies, maar dat zelfs met de 40% korting nog niet te betalen is. Een trieste aanblik. En  alles, maar dan ook alles, zit onder die hardnekkige glitter. Je zou er triest van worden.

En toch. Als we even later in het restaurantgedeelte aan de koffie zitten, is er toch wel enige vorm van positivisme te bespeuren. Een oudere dame rommelt met een tevreden gezicht in haar mandje; toch weer een leuk vaasje gevonden en een prachtige zijdebloem. Ze heeft al bedacht waar ze het straks thuis een plekje zal geven. Een jong stel met twee kinderen heeft een reusachtig schilderij gevonden en zijn daar overduidelijk mee in hun nopjes. Twee echtelieden van middelbare leeftijd hebben een kar vol met vrolijk gekleurde bakjes. Midden in de bakjes zijn kleine groene sprietjes te zien die uiteindelijk een bloemenzee beloven. We gaan na de feestdagen dus gewoon door. We hebben er zelfs weer zin in; weg triestheid, we passen ons aan!

Thuisgekomen schud ik buiten de voordeur de laatste glitter van mijn jas en zie opeens ‘mijn’ bomensjouwer lopen. Hij heeft weer een boom gescoord. Ook hij straalt iets positiefs uit ; oude bomen, nieuwe kansen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s