Maandelijks archief: december 2012

Goedgelovig

De allerlaatste dagen van december. Kranten, tijdschriften en tv-programma’s blikken terug op het afgelopen jaar. Naar mijn idee heeft de maand december alleen al genoeg  op terug te blikken. Er is vooralsnog geen andere maand te noemen die zoveel temaken heeft met geloof, ongeloof en bijgeloof. Een terugblik.

Het begint natuurlijk al met het Sinterklaasfeest. Je gelooft er in. Braaf zijn in ruil voor cadeautjes. Totdat je aan de andere kant van dit geloof komt te staan en vervolgens deel uitmaakt van het vermakelijke collectieve geheim.

Dan zou op 21 december de wereld vergaan volgens de Maya’s. Geloven we dat? Vinden we dit bijgeloof? Hebben we hier niet stilletjes even gedacht ‘wat als…’. Haalden we de 22ste toch stiekem opgelucht adem en pochen we met ‘zie je nou wel!’. Of hebben we het gewoon nooit geloofwaardig gevonden.

Een paar dagen later vieren we Kerst. Wat geloven we dan? Dat de Kerstman met zijn rendieren van de Noordpool komt, ook al met cadeautjes. Of dat er in die stal een Kind voor ons geboren is. Of dat we ons huis uitbundig versieren met glinsterende bomen en veel lichtjes om de boze geesten geen enkele kans te geven. Of hangen we slechts uit bijgeloof glimmende ronde kerstballen op met het idee dat zodra de heks er in kijkt, zij zo van haar vervormde gezicht schrikt dat ze meteen verdwijnt. We geloven deze tijd bij uitstek in naastenliefde. Dit uit zich in kerstdinertjes voor eenzame ouderen, extra aanvulling op de pakketten van de voedselbank en verdraagzame familiefestiviteiten. Keus in overvloed dus.

Uiteindelijk is daar de jaarwisseling. Altijd in combinatie met vuurwerk. De ontdekking hiervan is, zoals meer grote uitvindingen, per toeval ontdekt. Ruim 2000 jaar geleden kwam een Chinese kok wat zout tekort kwam bij het koken en gebruikte daarom wat salpeter. Een deel van het poeder kwam per ongeluk op het houtvuur terecht en tot grote schrik van de kok begon het alle kanten uit te knetteren. Later werd het vuurwerk vooral gebruikt bij religieuze feesten met als onderscheid dat  siervuurwerk ter verhoging van de feestvreugde is en knalvuurwerk het verjagen van boze geesten bevordert. Vandaag de dag vindt dit alleen nog tijdens de jaarwisseling plaats. Maar geloven we nu echt dat 75 miljoen de lucht in schieten de kans op voorspoed en geluk verhoogt? We kunnen ook de jaarhoroscopen uit de bladen volgen en geloven. Of geloven in onszelf…

Hoe dan ook, 2013 gaat een ongelooflijk jaar worden! Geloof dat maar!

Kerstvoordeuren

Met een flinke stapel kerstkaarten ben ik op weg naar de brievenbus een paar straten verderop en ik kijk mijn ogen uit. Was het versieren van je huis in kerstsfeer jaren terug al voornamelijk een Amerikaanse bezigheid, intussen houden ook wij, koele Nederlanders, behoorlijk van versieren, decoreren  en opleuken.

Nog niet zo heel lang geleden zagen de huizen die ik passeer er allemaal precies hetzelfde uit. Net opgeleverd, met dezelfde buitenkant, identieke voordeuren en dezelfde tuin-of-anders-te-bepalen ruimte voor het huis. Nadat er bewoners ingetrokken waren werd er verschil gemaakt door de raambekleding of het vervangen van de oorspronkelijke kleur. De voordeuren bleven echter eender. Als je er goed over nadenkt lijkt van alle deuren in een huis  de voordeur toch wel de belangrijkste.

Of het nou een deur is met houten of glazen panelen, of het nou een dichte deur is met één rond ruitje of met twee langwerpige stroken glas, met drie kleine raampjes naast elkaar of vijf stuks onder elkaar; de functie blijft hetzelfde. De voordeur van een huis maakt het verschil tussen binnen en buiten. De voordeur maakt het verschil tussen uit en thuis. Het verschil tussen warmte en kou. Tussen veilig- en onveiligheid. Buiten- of binnengesloten voelen.

Er zijn deuren die vaak wijd open staan. Er zijn deuren die dicht gaan als de herberg vol blijkt te zijn. Er zijn staldeuren die op een kier staan. En er zijn deuren die knarsend en piepend opengaan.

De kaarten zijn gepost, ik loop terug naar huis en bedenk ‘toon mij uw voordeur en ik vertel u wie u bent’. Want wat te denken van een voordeur versierd met een grote krans van grove takken met uitbundige knipperverlichting of een ster van zachte stof in pasteltinten; wat vertelt dit over de bewoners? Zes Kerstmannen bungelend aan een touw  of een krans gemaakt van zoveel belletjes dat niemand meer naar binnen kan sluipen duidt naar mijn idee op een vermakelijk staaltje ‘burenbluf’. De deur volgeplakt met Disneystickers verraadt medebewoners onder de zeven jaar. Mijn oog valt zelfs op een stel schaatsen en als ik bijna thuis ben zie ik een dikke groene krans met zoveel losse  sneeuw er op dat bij iedere beweging van de deur een klein wolkje sneeuwpoeder neerdwarrelt.

Geen deur is meer hetzelfde, we versieren het ieder op onze eigen persoonlijke manier. Onhollands? Niet meer. Overdreven? Nee. Er is niks mis met versieren want versieren is vieren en vieren is goed!

In gesprek met de Koningin

Het gaat hier over de 19-jarige Jojanneke van der Linden. Naast haar studie aan de Academische Pabo in Leiden en haar werk bij de Hoofdbibliotheek Zoetermeer vormt zij samen met vier andere meiden de zanggroep Vocal 5. Tijdens een optreden brengen zij musicalliedjes ten gehore alsook songs van o.a. Robbie Williams. ‘Ikzelf heb 4 jaar zangles gevolgd bij Ella Dijkhuizen aan het CKC, de anderen hebben ook een behoorlijk niveau en we zijn vooral enthousiast’ zegt van der Linden. De groep is te boeken voor allerlei feestjes en komt ook graag de Kerstborrel muzikaal ondersteunen. Er lijkt weinig tijd over te blijven maar niets is minder waar.

‘Mijn grootste passie ligt bij het toneel’ straalt van der Linden. Daarin heeft zij de nodige ervaring. ‘Ik ben op mijn negende begonnen met acteren, bij het Warm Water Jeugd Theater, in eerste instantie omdat ik zo verlegen was. Het blijkt makkelijker als iemand anders in de spotlights te staan, een rol te spelen. Ik kon me er achter verschuilen.  Bij het WWJT mag je tot je 18de blijven. Daarna heb ik 1 jaar de opleidingsklas bij Greg & Baud gedaan en nu heb ik een rol als de Koningin in de nieuwste productie Alice in Wonderland!’.

Het hele proces van de musical spreekt van der Linden vooral aan. Eerst het apart instuderen, dan de toevoeging van kleding en decor, van muziek en techniek, met als hoogtepunt natuurlijk de uitvoeringen. Alles past dan opeens naadloos in elkaar. Ook deze keer is de familiemusical in de hele Kerstvakantie van 22 december tot 6 januari te zien in het Kwadrant theater. ‘Mensen vragen mij of ik dit niet vervelend en veel vind maar ik krijg hier zoveel positieve energie van! Juist leuk ook zoveel voorstellingen! En ik ben superblij met mijn rol; een bazige en rare dame is erg leuk om te spelen’. Het verhaal is wellicht bekend van Disney? ‘Ja, maar in onze uitvoering zijn de karakters meer uitgewerkt dan in de film; er wordt extra diepgang aan toegevoegd. De muziek en de liedteksten zijn net als het script, van eigen hand en daar zijn we met elkaar best trots op’. Alice belandt in een wel heel vreemde wereld en wil eigenlijk nog maar één ding; naar huis. Maar hoe? Zoals haar vriend de Kolderkat zegt ‘Er zijn wegen zat, het ligt er aan wat u zoekt!’.

Een stukje repetitie, heimelijk bekeken, is veelbelovend. De jonge getalenteerde groep neemt je acterend, zingend en dansend mee in die vreemde wereld ; van de wonderlijke Kolderkat, het zenuwachtige Witte Konijn, tot de zotte tweeling Twiedeldee en Twiedeldom. Er wordt gesproken van gebakken luxaflex, otterneusjes en mumselkruid. Tel hier de humor bij op en dan wordt het wel een heel aantrekkelijk uitstapje voor zowel kinderen als hun (groot)ouders in de Kerstvakantie. En misschien, heel misschien, krijgt u de Koningin ook wel te spreken.

Kaarten zijn te bestellen op www.greg-baud.nl